Γιατί το ποσό του σχηματισμού προϊόντος προσδιορίζεται μόνο με τον περιορισμό των αντιδραστηρίων;
* Τα αντιδραστήρια καταναλώνονται: Σε μια χημική αντίδραση, τα αντιδραστήρια καταναλώνονται καθώς αντιδρούν για να σχηματίσουν προϊόντα.
* Ένα αντιδραστήριο τελειώνει πρώτα: Το περιοριστικό αντιδραστήριο είναι αυτό που καταναλώνεται εντελώς. Μόλις φύγει, η αντίδραση δεν μπορεί να προχωρήσει περαιτέρω, ακόμη και αν υπάρχουν ακόμα διαθέσιμα άλλα αντιδραστήρια.
* Ο περιοριστικός παράγοντας: Το περιοριστικό αντιδραστήριο δρα σαν συμφόρηση. Περιορίζει το πόσο μπορεί να σχηματιστεί το προϊόν, ανεξάρτητα από το πόσο από τα άλλα αντιδραστήρια υπάρχουν.
* Η αναλογία ενός σάντουιτς: Σκεφτείτε να φτιάξετε σάντουιτς. Έχετε 10 φέτες ψωμιού και 15 φέτες τυριού. Μπορείτε να φτιάξετε μόνο 10 σάντουιτς επειδή θα εξαντλήσετε πρώτα το ψωμί, παρόλο που έχετε επιπλέον τυρί. Το ψωμί είναι το περιοριστικό αντιδραστήριο σε αυτό το σενάριο.
Παράδειγμα:
Εξετάστε την αντίδραση:
2H₂ + O₂ → 2H₂O
Εάν ξεκινήσετε με 2 moles του H₂ και 1 mole του O₂, H₂ είναι το περιοριστικό αντιδραστήριο. Εδώ είναι γιατί:
* Stoichiometry: Η ισορροπημένη εξίσωση μας λέει ότι 2 moles του H₂ αντιδρούν με 1 mole του O₂.
* Αναλογία αντιδραστηρίου: Έχετε δύο φορές περισσότερο h₂ όπως χρειάζεστε σε σχέση με το O₂.
* Πλήρης κατανάλωση: Μπορείτε να καταναλώσετε μόνο 1 mole του O₂ επειδή έχετε μόνο 1 mole για να ξεκινήσετε. Αυτό απαιτεί 2 moles του H₂.
* αντιδραστήριο: Θα έχετε 1 mole του H₂ αριστερά μετά την ολοκλήρωση της αντίδρασης.
Συνοπτικά: Το περιοριστικό αντιδραστήριο καθορίζει τη μέγιστη ποσότητα του προϊόντος που μπορεί να σχηματιστεί επειδή είναι το πρώτο αντιδραστήριο που καταναλώνεται πλήρως.
