Ποιες χημικές ομάδες είναι δέκτες υδρογόνου για δεσμούς;

Οι δέκτες υδρογόνου είναι άτομα ή ομάδες ατόμων που μπορούν να δεχτούν δεσμό υδρογόνου από δότη υδρογόνου. Έχουν συνήθως μια υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα , που σημαίνει ότι προσελκύουν ηλεκτρόνια έντονα.

Εδώ είναι οι κοινές χημικές ομάδες που δρουν ως δέκτες υδρογόνου:

* οξυγόνο (o): Βρέθηκαν σε αλκοόλες, κετόνες, αλδεΰδες, καρβοξυλικά οξέα, εστέρες και αιθέρες.

* αζώτου (n): Βρέθηκαν σε αμίνες, αμιδικές και νιτρο.

* Φθορίνη (F): Που βρέθηκαν σε φθοριωμένες ενώσεις.

* χλώριο (CL): Βρέθηκαν σε χλωριωμένες ενώσεις (λιγότερο συχνές από F).

* θείο (s): Βρίσκεται σε σουλφίδια, σουλφοξίδια και σουλφονάδες.

Βασικά χαρακτηριστικά των δέκτων υδρογόνου:

* Μερική αρνητική χρέωση: Λόγω της υψηλής ηλεκτροαρνητικότητάς τους, έχουν ένα μερικό αρνητικό φορτίο στο άτομο.

* Ζεύγη ηλεκτρονίων: Έχουν τουλάχιστον ένα μοναδικό ζεύγος ηλεκτρονίων που μπορούν να αλληλεπιδράσουν με το άτομο υδρογόνου του δότη.

* Δυνατότητα σχηματισμού ενός διπόλου: Μπορούν να σχηματίσουν ένα δίπολο με το άτομο υδρογόνου του δότη.

Σημείωση: Η αντοχή ενός δεσμού υδρογόνου εξαρτάται από τη διαφορά ηλεκτροαρνητικότητας μεταξύ των ατόμων δέκτη υδρογόνου και δότη. Για παράδειγμα, το οξυγόνο είναι πιο ηλεκτροαρνητικό από το άζωτο, οδηγώντας σε ισχυρότερους δεσμούς υδρογόνου όταν το οξυγόνο δρα ως δέκτης.