Πώς είναι οι διαχωρισμοί των ομοιογενών μιγμάτων υγρά και τα αέρια παρόμοια;
ομοιότητες:
* Δεν υπάρχουν ξεχωριστές φάσεις: Και τα δύο ομοιογενή μίγματα υγρών και αερίων δεν έχουν σαφή όρια μεταξύ των συστατικών. Φαίνονται ομοιόμορφα σε όλη την έκταση.
* Μέθοδοι φυσικού διαχωρισμού: Και οι δύο απαιτούν φυσικές μεθόδους για τον διαχωρισμό των συστατικών, όχι τις χημικές αντιδράσεις.
* Δεν σχηματίστηκαν νέες ουσίες: Η διαδικασία διαχωρισμού δεν αλλάζει το χημικό μακιγιάζ των μεμονωμένων εξαρτημάτων.
Διαφορές:
* Μέθοδοι που χρησιμοποιούνται:
* υγρά: Χρησιμοποιούνται μέθοδοι όπως η απόσταξη (με βάση τα σημεία βρασμού) ή την εξάτμιση.
* Αέρια: Οι τεχνικές διαχωρισμού για τα αέρια συχνά βασίζονται στις διαφορές στο μοριακό μέγεθος, την πυκνότητα ή τη διαλυτότητα, όπως η κλασματική απόσταξη, η συμπύκνωση ή η απορρόφηση.
* κατάσταση ύλης:
* υγρά: Τα εξαρτήματα βρίσκονται σε υγρή κατάσταση.
* Αέρια: Τα εξαρτήματα βρίσκονται σε αέρια κατάσταση.
* Διαμοριακές δυνάμεις:
* υγρά: Οι ενδομοριακές δυνάμεις είναι ισχυρότερες σε υγρά από ό, τι στα αέρια, επηρεάζοντας τις τεχνικές διαχωρισμού.
* Αέρια: Τα αέρια έχουν ασθενέστερες διαμοριακές δυνάμεις, καθιστώντας τον διαχωρισμό τους λιγότερο ενεργειακά έντονο.
Παράδειγμα:
* ομοιογενές υγρό μείγμα: Το αλμυρό νερό μπορεί να διαχωριστεί με εξάτμιση, αφήνοντας το αλάτι πίσω.
* ομοιογενές μείγμα αερίου: Ο αέρας μπορεί να διαχωριστεί με κλασματική απόσταξη, όπου διαφορετικά αέρια συμπυκνώνεται σε διαφορετικές θερμοκρασίες.
Συνοπτικά, ενώ τόσο τα ομοιογενή υγρά όσο και τα μείγματα αερίου απαιτούν φυσικές μεθόδους για να διαχωριστούν τα συστατικά τους, οι συγκεκριμένες τεχνικές που χρησιμοποιούνται και οι υποκείμενες αρχές διαφέρουν λόγω των ξεχωριστών ιδιοτήτων υγρών και αερίων.
