bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Πώς ο ωκεανός απομακρύνεται στους παγετώνες

Ο ωκεανός ξεχειλίζει στους παγετώνες με διάφορους τρόπους.

* Δράση άμεσης κύματος: Όταν τα κύματα χτυπούν έναν παγετώνα, μπορούν να σπάσουν κομμάτια πάγου. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται CARVIVE. Ο γαρύβου μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή του χρόνου, αλλά είναι πιο συνηθισμένο το καλοκαίρι, όταν τα κύματα είναι μεγαλύτερα.

* Meltwater: Όταν ο ήλιος λάμπει σε έναν παγετώνα, λιώνει τον πάγο. Αυτό το νερό Meltwater μπορεί στη συνέχεια να ρέει κάτω από τον παγετώνα και στον ωκεανό. Το Meltwater μπορεί επίσης να προκαλέσει σχηματισμούς ρωγμών στον παγετώνα, ο οποίος μπορεί να το αποδυναμώσει και να το καταστήσει πιο ευάλωτο στον τοκετό.

* Υποβρύχια τήξη: Τα υποβρύχια με την ικανότητα μπορούν να λιώσουν το παχύ φύλλο του χειμερινού πάγου του Αρκτικού Ωκεανού σε ανοιχτό νερό σε λίγα δευτερόλεπτα ή λεπτά ενώ ταξιδεύουν υποβρύχια. Οι παγετώνες μπορούν επίσης να λιώσουν από κάτω όταν έρχονται σε επαφή με ζεστό νερό του ωκεανού. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται υποβρύχια τήξη. Η υποβρύχια τήξη είναι ένας σημαντικός συντελεστής στο Glacier Retreat σε πολλά μέρη του κόσμου.

Ο συνδυασμός αυτών των τριών διαδικασιών προκαλεί την υποχώρηση των παγετώνων με ανησυχητικό ρυθμό. Σε ορισμένα μέρη του κόσμου, οι παγετώνες υποχωρούν κατά 100 μέτρα ετησίως. Αυτή η υποχώρηση έχει αρκετές αρνητικές συνέπειες, συμπεριλαμβανομένης της αύξησης των επιπέδων της θάλασσας, της απώλειας των οικοτόπων για τα πολικά ζώα και των αλλαγών στο παγκόσμιο κλίμα.

Ακολουθούν μερικά συγκεκριμένα παραδείγματα για το πώς ο ωκεανός απομακρύνεται από τους παγετώνες:

* Στην Αλάσκα, ο παγετώνας Bering υποχωρεί με ρυθμό περίπου 150 μέτρων ετησίως. Αυτή η υποχώρηση προκαλείται από ένα συνδυασμό γυρίσματος, τήξης και υποβρύχιας τήξης.

* Στη Γροιλανδία, το Jakobshavn Isbrae υποχωρεί με ρυθμό περίπου 40 μέτρων ετησίως. Αυτή η υποχώρηση προκαλείται από ένα συνδυασμό γέννησης και υποβρύχιας τήξης.

* Στην Ανταρκτική, το Pine Island Glacier υποχωρεί με ρυθμό περίπου 100 μέτρων ετησίως. Αυτή η υποχώρηση προκαλείται από ένα συνδυασμό γυρίσματος, τήξης και υποβρύχιας τήξης.

Η υποχώρηση αυτών και άλλων παγετώνων αποτελεί σοβαρή απειλή για το παγκόσμιο κλίμα. Οι παγετώνες αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες γλυκού νερού και όταν λιώνουν, αυτό το νερό εισέρχεται στον ωκεανό. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αύξηση των επιπέδων της θάλασσας, γεγονός που μπορεί να βλάψει τις παράκτιες κοινότητες και τις υποδομές. Το Glacier Melt μπορεί επίσης να αλλάξει τα πρότυπα κυκλοφορίας του ωκεανού, τα οποία μπορούν να έχουν παγκόσμιο αντίκτυπο στο κλίμα.

Είναι σημαντικό να αναλάβουμε δράση για την αντιμετώπιση της υποχώρησης των παγετώνων. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό μειώνοντας τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, οι οποίες θα βοηθήσουν στην επιβράδυνση του ποσοστού της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Μπορούμε επίσης να υποστηρίξουμε πολιτικές που προστατεύουν τους παγετώνες και τα ενδιαιτήματα των πολικών ζώων.

Ο ρόλος των φυκιών για τη βιώσιμη ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας

Ο ρόλος των φυκιών για τη βιώσιμη ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας

Η υδατοκαλλιέργεια έχει κληθεί να γίνει πιο σημαντική πηγή τροφής για την ανθρωπότητα μετά τη στασιμότητα των παγκόσμιων εκφορτώσεων αλιείας. Ωστόσο, η υδατοκαλλιέργεια αντιμετωπίζει πολλές περιβαλλοντικές προκλήσεις, όπως η εξάπλωση ασθενειών, η χρήση διαφορετικών χημικών ενώσεων για τη θεραπεία ασ

Ευπάθεια των μηχανικών θαλάσσιων οικοσυστημάτων της Ανταρκτικής με σκελετική περιεκτικότητα σε μαγνήσιο σε έναν κόσμο που αλλάζει

Ευπάθεια των μηχανικών θαλάσσιων οικοσυστημάτων της Ανταρκτικής με σκελετική περιεκτικότητα σε μαγνήσιο σε έναν κόσμο που αλλάζει

Οι ωκεανοί επηρεάζονται από την κλιματική αλλαγή από την αύξηση του ατμοσφαιρικού CO2 επίπεδα και αυξανόμενη ρύπανση (π.χ. υδρογονάνθρακες πετρελαίου και βαρέα μέταλλα) από ανθρώπινες δραστηριότητες, που οδηγεί σε αυξήσεις στη θερμοκρασία του θαλασσινού νερού και αλλαγές στη χημεία των ωκεανών (π.χ.

Τοποθεσία μέσω της γεωφυσικής μεθόδου Ert της βορειοδυτικής γωνίας του τείχους που περιβάλλει την προϊσπανική πόλη του Μεξικού-Tenochtitlan

Τοποθεσία μέσω της γεωφυσικής μεθόδου Ert της βορειοδυτικής γωνίας του τείχους που περιβάλλει την προϊσπανική πόλη του Μεξικού-Tenochtitlan

Η προ-ισπανική πόλη του Μεξικού-Tenochtitlan, πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας του Μεξικού, χτίστηκε μεταξύ των ετών 1300 και 1521 μ.Χ. στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται η κατοικημένη μητρόπολη της Πόλης του Μεξικού. Μετά τον ισπανικό αποικισμό, όλα τα πρώην κτίρια του Mexica κατεδαφίστηκαν και σχεδιάστηκε