Πώς μπορείτε να δημιουργήσετε ένα ποίημα για την τεκτονική πλάκας;

Κάτω από τη γη, έναν φλογερό χορό,

Όπου τετηγμένη έκσταση βράχου και πίεσης.

Giant Plates, ένα τεράστιο παζλ,

Σε συνεχή κίνηση, μετατοπίζοντας γρήγορα.

Από τη διάδοση κορυφογραμμών, ρέει το μάγμα,

Νέο κρούστα γεννιέται, όπου προσφέρει η ζωή.

Στο τάφρο βαθιά, συναντιούνται και λυγίζουν,

Κάποιος καταδύεται κάτω, το τέλος της ιστορίας.

Τα βουνά ανεβαίνουν, όπου συγκρούονται οι δυνάμεις,

Τα ηφαίστεια εκρήγνυνται, με φλογερό φλας.

Οι σεισμοί τρέμουν, κουνήστε το έδαφος,

Καθώς οι πλάκες συγκρούονται, με βροντερό ήχο.

Οι ηπείρους παρασύρονται, σε όλη τη σφαίρα,

Από την αρχαιότητα, η ιστορία είναι ξεκάθαρη.

Η φόρμα της Pangea, όταν ολόκληρη και μεγάλη,

Τώρα διάσπαρτα κομμάτια, σε κάθε γη.

Η Γη είναι μια αναπνοή, ζωντανό πράγμα,

Με πλάκες που κινούνται, και τα βουνά τραγουδούν.

Ένας συνεχής χορός, θερμότητας και μπορεί,

Διαμορφώνοντας τον κόσμο, τη μέρα και τη νύχτα.