Τι είδους τοπογραφία έχουν οι λειμώνες;

Οι λειμώνες έχουν γενικά επίπεδη ή ελαφρώς κυλιόμενη τοπογραφία . Ακολουθεί μια ανάλυση των τυπικών χαρακτηριστικών:

* Flat Plains: Μεγάλες, επεκτατικές περιοχές με μικρή αλλαγή ανύψωσης.

* Rolling Hills: Απαλοί, στρογγυλεμένοι λόφοι που δημιουργούν ένα ελαφρώς κυματοειδές τοπίο.

* κοιλάδες ποταμών: Συχνά βρέθηκε κοπή μέσα από τα λιβάδια, δημιουργώντας περιοχές χαμηλότερης ανύψωσης και μερικές φορές υποστηρίζοντας διαφορετικούς τύπους βλάστησης.

* mesas και buttes: Πρόκειται για λόφους με επίπεδη κορυφή ή απομονωμένους λόφους που ξεχωρίζουν από το περιβάλλον τοπίο. Είναι πιο συνηθισμένα σε ημι-άπιαστα λιβάδια.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη τοπογραφία ενός βοσκοτόπων μπορεί να ποικίλει σημαντικά ανάλογα με τη θέση του και τις γεωλογικές διαδικασίες που το έχουν διαμορφώσει. Ορισμένα λιβάδια μπορεί να έχουν πιο δραματικά χαρακτηριστικά όπως τα φαράγγια ή τα βράχια, ενώ άλλα μπορεί να είναι πολύ επίπεδη και άχρηστα.

Ακολουθούν μερικά παραδείγματα για το πώς μπορεί να διαφέρει η τοπογραφία των λειμώνων:

* Βορειοαμερικανικά λιβάδια: Χαρακτηρίζεται από λόφους και τεράστιες πεδιάδες.

* Αφρικανική σαβάνα: Συχνά διαθέτουν επίπεδες πεδιάδες με διάσπαρτα δέντρα και περιστασιακά mesas ή buttes.

* Νότια Αμερική Pampas: Γενικά επίπεδη, με μερικές χαμηλές λόφους και κοιλάδες ποταμών.

Συνολικά, οι λειμώνες τείνουν να έχουν σχετικά ανοιχτή και προσβάσιμη τοπογραφία , που έχει επηρεάσει τους τύπους ζώων και φυτών που ζουν εκεί.