Ποιοι δύο τύποι τεχνικών χρονολόγησης χρησιμοποιούνται στα απολιθώματα;
1. Σχετική χρονολόγηση: Αυτή η τεχνική καθορίζει την ηλικία ενός απολιθωμένου σε σχέση με άλλα απολιθώματα ή στρώματα βράχου. Δεν παρέχει ακριβή αριθμητική ηλικία, αλλά βοηθά στην κατανόηση της ακολουθίας των γεγονότων στο γεωλογικό ιστορικό.
Βασικές μέθοδοι σχετικής χρονολόγησης:
* Stratigraphy: Αναλύοντας τα στρώματα του βράχου (στρώματα) και την κατανόηση ότι τα παλαιότερα στρώματα βρίσκονται κάτω από τα νεότερα.
* Συσχέτιση απολιθωμάτων: Συγκρίνοντας τα απολιθώματα που βρίσκονται σε διαφορετικές θέσεις για τον προσδιορισμό των σχετικών ηλικιών τους με βάση τις γνωστές θέσεις τους στο γεωλογικό χρονοδιάγραμμα.
* Biostratigraphy: Χρησιμοποιώντας την παρουσία ή την απουσία ειδικών απολιθωμάτων (απολιθώματα ευρετηρίου) για τον προσδιορισμό της ηλικίας των στρωμάτων βράχου.
2. Απόλυτη χρονολόγηση (ραδιομετρική χρονολόγηση): Αυτή η τεχνική παρέχει μια αριθμητική ηλικία για τα απολιθώματα μετρώντας την αποσύνθεση των ραδιενεργών ισότοπων μέσα στο απολιθωμένο ή το περιβάλλον βράχο.
Βασικές μέθοδοι απόλυτης χρονολόγησης:
* χρονολόγηση ραδιοανθράκων: Χρησιμοποιείται για τη χρονολόγηση οργανικών υπολειμμάτων (οστά, ξύλο κλπ.) Μέχρι περίπου 50.000 χρόνια. Μετράει την αποσύνθεση του άνθρακα-14, ενός ραδιενεργού ισότοπου.
* Χρονολόγηση καλίου-Argon: Χρησιμοποιείται για τη χρονολόγηση ηφαιστειακών πετρωμάτων και απολιθωμάτων που βρίσκονται σε ηφαιστειακές καταθέσεις. Μετράει την αποσύνθεση του καλίου-40 σε Argon-40.
* χρονολόγηση ουρανίου: Χρησιμοποιείται για τη χρονολόγηση πολύ παλιών βράχων και απολιθωμάτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από την πρώιμη γη. Μετράει την αποσύνθεση των ισότοπων ουρανίου σε ισότοπους.
Ενώ αυτές είναι οι δύο κύριες κατηγορίες, υπάρχουν και άλλες τεχνικές χρονολόγησης όπως η χρονολόγηση φωταύγειας και ο παλαιομαγνητισμός που εμπίπτουν στην απόλυτη χρονολόγηση.
