Τι είδους ζώνη βρίσκεται στον ανοιχτό ωκεανό;

Ο ανοιχτός ωκεανός, επίσης γνωστός ως Pelagic Zone , μπορεί να χωριστεί περαιτέρω σε διάφορες ζώνες με βάση το βάθος και τη διείσδυση του φωτός. Εδώ είναι μερικές από τις κύριες ζώνες:

Με βάση το βάθος:

* Epipelagic Zone (Ζώνη ηλιακού φωτός): Αυτό είναι το ανώτατο στρώμα, που εκτείνεται από την επιφάνεια μέχρι περίπου 200 μέτρα. Λαμβάνει άφθονο ηλιακό φως, επιτρέποντας τη φωτοσύνθεση.

* Μεσοπελαγική ζώνη (ζώνη λυκόφως): Αυτή η ζώνη κυμαίνεται από βάθος 200 έως 1000 μέτρων, όπου το ηλιακό φως είναι αμυδρό αλλά εξακολουθεί να υπάρχει. Αυτή η ζώνη χαρακτηρίζεται από βιοφωταύγεια και μοναδικές προσαρμογές για συνθήκες χαμηλού φωτισμού.

* Ζώνη Bathypelagic (Midnight Zone): Αυτή η ζώνη εκτείνεται από 1000 έως 4000 μέτρα, όπου δεν υπάρχει ηλιακό φως. Η πίεση είναι τεράστια και μόνο εξειδικευμένοι οργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν εδώ.

* Abyssopelagic Zone (Abyssal Zone): Αυτή η ζώνη βρίσκεται από 4000 έως 6000 μέτρα βαθιά, που περιλαμβάνει το βαθύτερο μέρος του ωκεανού. Χαρακτηρίζεται από ακραία πίεση και κρύες θερμοκρασίες.

* Hadalpelagic Zone (ζώνη Hadal): Αυτή η ζώνη περιλαμβάνει τα ωκεάνια τάφρους, που εκτείνονται κάτω από 6000 μέτρα. Είναι το πιο ακραίο περιβάλλον στη γη.

Με βάση τη διείσδυση του φωτός:

* Φωτική ζώνη: Αυτή η ζώνη περιλαμβάνει την επιφανειακή ζώνη, όπου αρκετό ηλιακό φως διεισδύει για να επιτρέψει τη φωτοσύνθεση.

* Aphotic Zone: Αυτή η ζώνη περιλαμβάνει τις μεσοπελαγικές, τις βαρεαλαγικές, τις αβυσσοπελαϊκές και τις ζώνες Hadalpelagic, όπου δεν διεισδύει κανένα φως του ήλιου.

Ως εκ τούτου, ο ανοιχτός ωκεανός είναι ένα τεράστιο και διαφορετικό περιβάλλον με διάφορες ζώνες που χαρακτηρίζονται από μοναδικές συνθήκες και οργανισμούς.