Πώς οι ωκεανοί τάφοι βοηθούν να εξηγήσει γιατί η κρούστα που προστίθεται στις κορυφογραμμές κάνουν τη γη μεγαλύτερη;
1. Διευκόλυνση και δημιουργία κρούστας θαλασσινού:
* Στα μέσα του ωκεανού, το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα, δροσίζει και στερεοποιείται, δημιουργώντας νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτή η διαδικασία, γνωστή ως seafloor spreading , σπρώχνει την παλαιότερη κρούστα μακριά από την κορυφογραμμή.
* Αυτή η συνεχής προσθήκη νέας κρούστας θα έκανε τη γη μεγαλύτερη αν δεν υπήρχε μηχανισμός για να την αφαιρέσει.
2. Υποτομή και καταστροφή κρούστας:
* Οι ωκεάνιοι τάφροι είναι βαθιές κοιλότητες στο πάτωμα του ωκεανού όπου υποβάθμιση συμβαίνει.
* Υποδιάθεση είναι η διαδικασία όπου μια τεκτονική πλάκα (τυπικά μια ωκεάνια πλάκα) ολισθαίνει κάτω από μια άλλη (είτε ωκεανική είτε ηπειρωτική).
* Καθώς η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα κατεβαίνει στο μανδύα, λιώνει και το υλικό του ανακυκλώνεται πίσω στο μανδύα.
3. Πράξη εξισορρόπησης:
* Seafloor spreading Δημιουργεί νέα κρούστα στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού.
* Υποδιάθεση Καταστρέφει την κρούστα στα ωκεάνια τάφρους.
* Αυτές οι δύο διαδικασίες βρίσκονται σε δυναμική ισορροπία, ουσιαστικά μια σχέση "give-and-take", που διατηρεί το μέγεθος της γης.
Συνοπτικά: Οι ωκεανοί τάφροι, μέσω της διαδικασίας υποβάθμισης, δρουν ως "νεροχύτης" που εξισορροπεί την "πηγή" της νέας κρούστας που δημιουργήθηκε στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών. Αυτός ο συνεχής κύκλος δημιουργίας και καταστροφής βοηθά να διατηρηθεί το μέγεθος της γης σχετικά σταθερό.