Μπορούν τα γεωγραφικά εμπόδια να εγγυηθούν το σχηματισμό νέων ειδών;
Εδώ είναι γιατί:
* Η γεωγραφική απομόνωση είναι απαραίτητη αλλά όχι επαρκής: Τα γεωγραφικά εμπόδια, όπως τα βουνά, τα ποτάμια ή οι ωκεανοί, αποτρέπουν τη ροή γονιδίων μεταξύ των πληθυσμών. Αυτή η απομόνωση είναι το πρώτο βήμα προς τη συσσώρευση, αλλά δεν αρκεί.
* Η γενετική απόκλιση είναι απαραίτητη: Μόλις διαχωριστούν, οι πληθυσμοί πρέπει να συσσωρεύουν αρκετές γενετικές διαφορές για να απομονωθούν αναπαραγωγικά. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω:
* Γενετική μετατόπιση: Τυχαίες αλλαγές στις συχνότητες αλληλόμορφων λόγω τυχαίων συμβάντων.
* Φυσική επιλογή: Τα διαφορετικά περιβάλλοντα σε κάθε πλευρά του φραγμού μπορούν να ευνοήσουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, οδηγώντας σε απόκλιση.
* μετάλλαξη: Οι τυχαίες αλλαγές στο DNA μπορούν να δημιουργήσουν νέες παραλλαγές.
* αναπαραγωγική απομόνωση: Για δύο πληθυσμούς που πρέπει να θεωρηθούν ξεχωριστά είδη, πρέπει να απομονωθούν αναπαραγωγικά. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να αλληλοσυνδέονται και να παράγουν γόνιμους απογόνους. Η αναπαραγωγική απομόνωση μπορεί να προκύψει λόγω:
* Prezygotic Barriers: Παράγοντες που εμποδίζουν το ζευγάρωμα ή τη γονιμοποίηση (π.χ. διαφορετικές τελετουργίες ζευγαρώματος, ασυμβίβαστα αναπαραγωγικά όργανα).
* Postzygotic Barriers: Παράγοντες που εμποδίζουν τους υβριδικούς απογόνους να επιβιώσουν ή να αναπαραχθούν (π.χ. υβριδική στειρότητα).
* Ο χρόνος είναι ένας παράγοντας: Η συσσώρευση απαιτεί χρόνο. Ο απαιτούμενος χρόνος εξαρτάται από τον ρυθμό της γενετικής αλλαγής, τη δύναμη των επιλεκτικών πιέσεων και το μέγεθος των απομονωμένων πληθυσμών.
Επομένως, ενώ τα γεωγραφικά εμπόδια είναι σημαντικά, δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει εάν θα προκύψουν ή όχι νέα είδη. Η διαδικασία της συσσώρευσης απαιτεί μια σύνθετη αλληλεπίδραση γενετικής απόκλισης, αναπαραγωγικής απομόνωσης και επαρκούς χρόνου.
