Γιατί βρίσκουμε μεγάλους κρατήρες στη γη;
1. Η Γη έχει βομβαρδιστεί από αστεροειδείς και κομήτες σε όλη την ιστορία της.
* Το πρώιμο ηλιακό σύστημα ήταν ένα χαοτικό μέρος με πολλά υπολείμματα από το σχηματισμό πλανητών.
* Η Γη επλήγη συνεχώς από αυτά τα αντικείμενα, οδηγώντας στο σχηματισμό πολλών κρατήρων.
2. Η ατμόσφαιρα και η γεωλογική δραστηριότητα της Γης συμβάλλουν στη διατήρηση μερικών κρατήρων.
* Ενώ ορισμένες επιπτώσεις είναι αρκετά μεγάλες για να εξαλείψουν εντελώς τα αποδεικτικά στοιχεία, άλλοι αφήνουν πίσω τους κρατήρες που μπορούν να διαβρωθούν ή να ταφούν με την πάροδο του χρόνου.
* Ωστόσο, η ατμόσφαιρα της Γης βοηθά στη διάλυση μικρότερων αντικειμένων πριν χτυπήσουν την επιφάνεια, καθιστώντας τους λιγότερο πιθανό να σχηματίσουν μεγάλους κρατήρες.
* Επίσης, η κίνηση της τεκτονικής πλάκας και η διάβρωση μπορούν αργά να φθαρούν ή να καλύψουν τους παλαιότερους κρατήρες.
3. Έχουμε προηγμένη τεχνολογία για την ανίχνευση και τη μελέτη κρατήρων.
* Χρησιμοποιούμε τώρα δορυφόρους, ραντάρ και άλλα εργαλεία για να σαρώσουμε την επιφάνεια της γης, γεγονός που μας βοηθά να βρούμε και να μελετήσουμε κρατήρες που διαφορετικά θα μπορούσαν να κρυφτούν.
Εδώ είναι γιατί μερικοί κρατήρες είναι πιο προφανείς από άλλους:
* Μέγεθος: Οι μεγαλύτεροι κρατήρες είναι πιο πιθανό να επιβιώσουν από τη διάβρωση και να παραμείνουν ορατοί.
* Τοποθεσία: Οι κρατήρες σε πιο σταθερές περιοχές, όπως οι ερήμους ή οι περιοχές με περιορισμένη διάβρωση, είναι πιο πιθανό να διατηρηθούν.
* Ηλικία: Οι νεότεροι κρατήρες είναι λιγότερο διαβρωμένοι και πιο ορατοί από τους παλαιότερους.
Εδώ είναι μερικοί από τους πιο διάσημους κρατήρες επιπτώσεων στη Γη:
* Barringer Crater (Αριζόνα, ΗΠΑ): Ένας καλά διατηρημένος, ~ 50.000 ετών κρίτης κρούσης περίπου 1,2 χιλιόμετρα σε διάμετρο.
* CHICXULUB CRATER (χερσόνησο Yucatán, Μεξικό): Ένας τεράστιος κρατήρας κρούσης, που εκτιμάται ότι έχει διάμετρο 180 χιλιομέτρων, που πιστεύεται ότι προκάλεσε την εξαφάνιση των δεινοσαύρων.
* Crater Manicouagan (Κεμπέκ, Καναδάς): Ένας κρατήρας επιπτώσεων 100 χιλιομέτρων, που σχηματίστηκε πριν από περίπου 214 εκατομμύρια χρόνια.
Μελετώντας αυτούς τους κρατήρες, οι επιστήμονες μπορούν να μάθουν για την ιστορία του πλανήτη μας, τους κινδύνους των διαστημικών αντικειμένων και ακόμη και τη σύνθεση του πρώιμου ηλιακού συστήματος.
