Ποια είναι η ζώνη μετάβασης μεταξύ της ασθένειας και της κρούστας;
Εδώ είναι μια κατανομή:
* Ασνενόσφαιρα: Το ανώτερο στρώμα του μανδύα της Γης, που χαρακτηρίζεται από τη μερική τήξη και την ικανότητά του να ρέει. Βρίσκεται κάτω από τη λιθόσφαιρα.
* κρούστα: Το εξώτατο στερεό στρώμα της γης, που αποτελείται από σχετικά χαμηλής πυκνότητας πετρώματα σε σύγκριση με το μανδύα. Είναι λεπτότερο από το μανδύα και μπορεί να χωριστεί σε ωκεάνια κρούστα και ηπειρωτική κρούστα.
* Moho ασυνέπεια: Αυτό το όριο δεν είναι μια απότομη γραμμή, αλλά μια σταδιακή αλλαγή στις ταχύτητες σεισμικών κυμάτων. Αντιπροσωπεύει μια σημαντική αλλαγή στην πυκνότητα και τη σύνθεση των στρωμάτων της Γης. Το MOHO χαρακτηρίζεται από αύξηση της ταχύτητας σεισμικού κύματος λόγω της μετάβασης από τους λιγότερο πυκνούς, περισσότερους φελλικούς βράχους της κρούστας στο πυκνότερο, περισσότερους βράχους του ανώτερου μανδύα.
Βασικά σημεία για το moho:
* Συμπεριφορά σεισμικού κύματος: Το MOHO αναγνωρίζεται από μια ξαφνική αύξηση της ταχύτητας των σεισμικών κυμάτων (ιδιαίτερα των κυμάτων Ρ) καθώς ταξιδεύουν στη γη. Αυτό οφείλεται στους πυκνότερους βράχους του ανώτερου μανδύα.
* Δεν είναι φυσικό όριο: Δεν είναι ένα αιχμηρό, συμπαγές όριο αλλά μάλλον μια ζώνη μετάβασης όπου αλλάζουν η σύνθεση των βράχων και οι ιδιότητες.
* Παραλλαγή βάθους: Το βάθος του Moho ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία:
* Είναι συνήθως περίπου 30-50 χλμ. Κάτω από ηπείρους.
* Είναι πολύ πιο ρηχό, περίπου 5-10 χλμ., Κάτω από το πάτωμα του ωκεανού.
* κρίσιμη για την κατανόηση της δομής της Γης: Το Moho διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην κατανόηση της δομής και της εξέλιξης της γης, καθώς σηματοδοτεί το θεμελιώδες όριο μεταξύ του φλοιού και του μανδύα.
Η κατανόηση του Moho είναι απαραίτητη για τη μελέτη της τεκτονικής, της ηφαιστειακής και άλλων γεωλογικών διεργασιών.
