Τα ορυκτά αναγνωρίζονται με βάση το τι;
1. Χημική σύνθεση: Αυτό είναι το πιο θεμελιώδες χαρακτηριστικό ενός ορυκτού. Αναφέρεται στα συγκεκριμένα στοιχεία που συνθέτουν το ορυκτό και τις αναλογίες τους. Για παράδειγμα, το χαλαζία είναι κατασκευασμένο από πυρίτιο και οξυγόνο σε συγκεκριμένη αναλογία.
2. Κρυσταλλική δομή: Αυτό αναφέρεται στην τρισδιάστατη διάταξη των ατόμων μέσα σε ένα ορυκτό. Η διάταξη είναι εξαιρετικά διατεταγμένη και προβλέψιμη, δημιουργώντας συγκεκριμένα γεωμετρικά σχήματα (κρύσταλλα).
3. Φυσικές ιδιότητες: Αυτά είναι μετρήσιμα χαρακτηριστικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον εντοπισμό ενός ορυκτού. Ορισμένες κοινές φυσικές ιδιότητες περιλαμβάνουν:
* σκληρότητα: Η αντίσταση ενός ορυκτού στο ξύσιμο. Μετρείται χρησιμοποιώντας την κλίμακα σκληρότητας MOHS.
* διάσπαση: Η τάση ενός ορυκτού να σπάσει τα συγκεκριμένα επίπεδα αδυναμίας.
* Κάταγμα: Πώς ένα ορυκτό σπάει όταν δεν σπάει κατά μήκος των αεροσκαφών διάσπασης.
* λάμψη: Ο τρόπος με τον οποίο ένα ορυκτό αντικατοπτρίζει το φως (μεταλλικό, υαλώδες, θαμπό κ.λπ.).
* χρώμα: Μπορεί να είναι χρήσιμο, αλλά μερικά ορυκτά έρχονται σε μια σειρά από χρώματα.
* streak: Το χρώμα της σκόνης του ορυκτού όταν τρίβεται σε μια πλάκα ράβδων.
* Ειδικό βαρύτητα: Η πυκνότητα του ορυκτού σε σύγκριση με το νερό.
* μαγνητισμός: Είτε ένα ορυκτό προσελκύεται από έναν μαγνήτη.
* γεύση: Για μερικά ορυκτά, η γεύση μπορεί να είναι ένα διακριτικό χαρακτηριστικό (Halite - Salty).
* μυρωδιά: Ορισμένα ορυκτά έχουν μια ξεχωριστή μυρωδιά όταν σπάσουν ή τρίβονται.
4. Άλλες εκτιμήσεις:
* Περιβάλλον σχηματισμού: Οι συνθήκες υπό τις οποίες σχηματίζεται ένα ορυκτό μπορεί να παρέχει ενδείξεις στην ταυτότητά του.
* Οπτικές ιδιότητες: Ο τρόπος με τον οποίο το φως αλληλεπιδρά με το ορυκτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για ταυτοποίηση (π.χ. διχαλωδία).
* Χημικές δοκιμές: Μερικές φορές, μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκεκριμένες χημικές αντιδράσεις για τον εντοπισμό ενός ορυκτού.
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι πρέπει να ληφθούν υπόψη πολλαπλές ιδιότητες για ακριβή αναγνώριση ορυκτών και μερικές φορές, προηγμένες τεχνικές όπως η περίθλαση ακτίνων Χ είναι απαραίτητες για ακριβή ανάλυση.