Πώς διαφέρει ο βράχος κάτω από ηπείρους από τους ωκεανούς;

Ο βράχος κάτω από ηπείρους και ωκεανούς διαφέρει σημαντικά τόσο στη σύνθεση όσο και στη δομή. Εδώ είναι μια κατανομή:

ηπειρωτική κρούστα

* Σύνθεση: Που αποτελείται κυρίως από γρανίτη , ένα ανοιχτόχρωμο βράχο πλούσιο σε πυρίτιο, αλουμίνιο, κάλιο και νάτριο. Αυτό το καθιστά felsic (πλούσια σε άστρο και πυριτικό).

* πάχος: Γενικά παχύτερο από το ωκεάνιο κρούστα, που κυμαίνεται από 30 έως 70 χιλιόμετρα.

* Πυκνότητα: Λιγότερο πυκνό από την ωκεάνια κρούστα, λόγω της φελλικής σύνθεσης.

* Ηλικία: Μπορεί να είναι δισεκατομμύρια ετών, καθιστώντας το πολύ μεγαλύτερο από το ωκεάνιο κρούστα.

* Δομή:

* ανώτερη κρούστα: Κυρίως ιζηματογενή βράχια, που καλύπτουν το γρανίτη.

* Κάτω κρούστα: Κυρίως γρανίτης, με μερικούς μεταμορφωμένους βράχους.

Ωκεανική κρούστα

* Σύνθεση: Αποτελείται κυρίως από βασάλτη , ένα σκούρο χρωματισμένο βράχο πλούσιο σε μαγνήσιο και σίδηρο. Αυτό το καθιστά mafic (πλούσιο σε μαγνήσιο και σίδερο).

* πάχος: Συνήθως λεπτότερο από την ηπειρωτική κρούστα, με μέσο όρο περίπου 7 χιλιόμετρα.

* Πυκνότητα: Πιο πυκνό από την ηπειρωτική κρούστα λόγω της σύνθεσης Mafic.

* Ηλικία: Σχετικά νέοι, συνήθως όχι άνω των 200 εκατομμυρίων ετών.

* Δομή:

* ανώτερη κρούστα: Ροές βασαλτικής λάβα, λαβές μαξιλαριού και ιζήματα.

* Κάτω κρούστα: Gabbro, ένα χοντροκομμένο πυριτικό βράχο παρόμοιο με τον βασάλτη.

Βασικές διαφορές κατά τη σύνοψη:

| Χαρακτηριστικό | Continental Crust | Ωκεάνη κρούστα

| --------------------------------------------------------------------------------------------------

| Σύνθεση | Γρανίτης (Felsic) | Basalt (Mafic) |

| Πάχος | Παχύτερο | Λεπτότερο |

| Πυκνότητα | Λιγότερο πυκνό | Πιο πυκνό |

| Ηλικία | Παλαιότερα | Νεότερος |

| Δομή | Upper &Lower | Upper &Lower |

Γιατί οι διαφορές έχουν σημασία:

Αυτές οι διαφορές εξηγούν αρκετά βασικά γεωλογικά φαινόμενα:

* Continental Drift: Η ηπειρωτική κρούστα, είναι λιγότερο πυκνή, "πλωτήρες" στο πυκνότερο μανδύα, επιτρέποντας την κίνηση της τεκτονικής πλάκας.

* Σχηματισμός βουνού: Όταν οι ηπειρωτικές πλάκες συγκρούονται, το τεράστιο πάχος τους και η χαμηλότερη πυκνότητα τους προκαλούν να λυγίσουν και να ανυψώσουν, σχηματίζοντας οροσειρές.

* Seafloor Spreading: Η ωκεάνια κρούστα, που είναι σχετικά λεπτή και πυκνή, δημιουργείται συνεχώς στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών και καταστράφηκε σε ζώνες υποπίεσης, οδηγώντας τη διάδοση του θαλασσινού νερού.

Η κατανόηση αυτών των διαφορών μας βοηθά να κατανοήσουμε τις πολύπλοκες και δυναμικές διαδικασίες που διαμορφώνουν τον πλανήτη μας.