Πώς θα μοιάζει η Γη αν το μεγαλύτερο μέρος της κρούστας της ήταν πάνω από τη στάθμη της θάλασσας;
Landmass:
* τεράστιες ηπείρους: Η επιφάνεια της γης θα κυριαρχείται από ένα ενιαίο, μαζικό υπερκειμένου, με μόνο μικρά, απομονωμένα νησιά διάσπαρτα σε όλη την έκταση της. Αυτό θα είχε τεράστιο αντίκτυπο στο κλίμα, τα πρότυπα καιρού και τα οικοσυστήματα.
* Έλλειψη παράκτιων ζωνών: Οι γνωστές παράκτιες περιοχές, με τα μοναδικά οικοσυστήματα και διαφορετικές μορφές ζωής τους, θα εξαφανιστούν σε μεγάλο βαθμό. Αυτό θα είχε τεράστιο αντίκτυπο και στους ωκεανούς, καθώς θα είχαν πολύ λίγη αλληλεπίδραση με τη γη.
κλίμα:
* ακραίες θερμοκρασίες: Η έλλειψη ωκεανών, οι οποίες λειτουργούν ως τεράστιες δεξαμενές θερμότητας, θα οδηγούσαν σε πολύ πιο ακραίες μεταβολές της θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας, καθώς και μεταξύ εποχών. Οι εσωτερικές περιοχές της υπερκειμένου θα ήταν απίστευτα καυτές κατά τη διάρκεια της ημέρας και κατάψυξη τη νύχτα.
* Λιγότερη υγρασία: Με λιγότερο διαθέσιμο νερό για εξάτμιση, η ατμόσφαιρα θα ήταν απίστευτα ξηρή, οδηγώντας σε σοβαρές ξηρασίες και καταιγίδες σκόνης.
* Έλλειψη καλύμματος σύννεφων: Χωρίς τους ωκεανούς να παρέχουν υγρασία για σύννεφα, ο ουρανός θα ήταν συχνά σαφής, οδηγώντας σε έντονη ηλιακή ακτινοβολία.
* μοτίβα ανέμου: Το τεράστιο υπερκειμένο θα οδηγούσε σε προβλέψιμα πρότυπα ανέμου, πιθανώς δημιουργώντας γιγαντιαίες ερήμους και πολύ λίγες περιοχές σημαντικών βροχοπτώσεων.
ζωή:
* Προκλήσεις για τη ζωή: Αυτός ο αλλοιωμένος πλανήτης θα ήταν εξαιρετικά προκλητικός για πολλές μορφές ζωής. Τα φυτά θα πρέπει να είναι απίστευτα ανθεκτικά στην ξηρασία. Τα ζώα θα πρέπει να προσαρμοστούν στις ακραίες θερμοκρασίες και στην έλλειψη νερού. Πολλά υπάρχοντα είδη θα αγωνιστούν για να επιβιώσουν.
* Νέες προσαρμογές: Με την πάροδο του χρόνου, ορισμένα είδη μπορεί να εξελίσσουν μοναδικές προσαρμογές για να ευδοκιμήσουν σε αυτό το ακραίο περιβάλλον. Ωστόσο, η ποικιλομορφία της ζωής στη γη θα μπορούσε πιθανώς να μειωθεί σημαντικά.
Άλλες επιπτώσεις:
* Ηφαιστειακή δραστηριότητα: Η τεράστια ποσότητα της εκτεθειμένης κρούστας θα αυξήσει την ηφαιστειακή δραστηριότητα, οδηγώντας σε συχνότερες εκρήξεις και πιθανά καταστροφικά συμβάντα.
* Σεισμική δραστηριότητα: Η μετατόπιση των τεκτονικών πλακών θα οδηγούσε πιθανώς σε περισσότερους σεισμούς και άλλα σεισμικά γεγονότα.
Εν ολίγοις, ένας κόσμος με το μεγαλύτερο μέρος του φλοιού του πάνω από τη στάθμη της θάλασσας θα ήταν ένα έρημο και εχθρικό μέρος, πολύ διαφορετικό από τη γη που γνωρίζουμε. Ενώ είναι ένα συναρπαστικό πείραμα σκέψης, είναι απίθανο να είναι ένα σενάριο που θα υποστήριζε τις πολύπλοκες και διαφορετικές μορφές ζωής που βλέπουμε στη γη σήμερα.
