bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Πώς αλλάζει η τεκτονική πλάκα;

Η τεκτονική πλάκας είναι μια θεμελιώδη δύναμη που διαμορφώνει την επιφάνεια της Γης, οδηγώντας μια ποικιλία γεωλογικών διεργασιών. Δείτε πώς αλλάζει η επιφάνεια:

1. Mountain Building (orogenesis):

* Όρια σύγκλιση πλάκας: Όταν συγκρούονται δύο πλάκες, τα πυκνότερα υπολείμματα πλάκας (διαφάνειες) κάτω από την λιγότερο πυκνή πλάκα. Αυτή η διαδικασία οδηγεί στο σχηματισμό οροσειρών.

* Continental-Continental Collisions: Οι μαζικές οροσειρές, όπως τα Ιμαλάια, σχηματίζονται όταν συγκρούονται δύο ηπειρωτικές πλάκες.

* Oceanic-Continental Collisions: Η πυκνότερη ωκεάνια πλάκα υποβαθμίζεται κάτω από την ηπειρωτική πλάκα, σχηματίζοντας οροσειρές κατά μήκος της άκρης της ηπείρου (π.χ. τα βουνά των Άνδεων).

* Αναδίπλωση και βλάβη: Οι δυνάμεις συμπίεσης κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων πλάκας προκαλούν διπλώματα και κάταγμα, σχηματίζοντας βουνά, κοιλάδες και άλλα τοπογραφικά χαρακτηριστικά.

2. Ηφαίστεια:

* Ζώνες υποβάθμισης: Καθώς τα ωκεάνια πλάκες υποχωρούν, το νερό παγιδευμένο στα βράχια απελευθερώνεται στο μανδύα. Αυτό το νερό μειώνει το σημείο τήξης των πετρωμάτων του μανδύα, οδηγώντας στο σχηματισμό μάγματος. Το μάγμα ανέρχεται στην επιφάνεια, δημιουργώντας ηφαίστεια.

* Mid-Ocean Ridges: Το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών, όπου οι πλάκες απομακρύνονται. Αυτό το μάγμα στερεοποιείται για να δημιουργήσει νέα ωκεάνια κρούστα, εξαπλώνεται το θαλασσινό νερό.

3. Σεισμοί:

* όρια πλάκας: Οι περισσότεροι σεισμοί εμφανίζονται σε όρια πλάκας όπου το άγχος συσσωρεύεται από την κίνηση των πλακών.

* Σύγκλητα όρια: Οι σεισμοί εμφανίζονται κατά μήκος της ζώνης υποκείμενης όπου οι πλάκες κλειδώνουν και απελευθερώνονται.

* Διάφορα όρια: Οι σεισμοί εμφανίζονται κατά μήκος των κορυφογραμμών μεσαίας ωκεανών, καθώς δημιουργείται νέα κρούστα.

* Μετασχηματισμό όρια: Οι σεισμοί εμφανίζονται κατά μήκος των γραμμών σφάλματος όπου οι πλάκες γλιστρούν οριζόντια ο ένας στον άλλο.

4. Διευκόλυνση θαλασσινού:

* Mid-Ocean Ridges: Στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού, το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα, δημιουργώντας νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται Seafloor Spreading.

* Μαγνητικές λωρίδες: Καθώς οι νέες μορφές κρούστας, γίνονται μαγνητισμένες σύμφωνα με το μαγνητικό πεδίο της Γης εκείνη τη στιγμή. Αυτό δημιουργεί εναλλασσόμενες λωρίδες φυσιολογικής και αναστρεβλημένης μαγνητικής πολικότητας στο πάτωμα του ωκεανού.

5. Continental Drift:

* Κίνηση πλάκας: Οι πλάκες κινούνται συνεχώς, μεταφέροντας ηπείρους σε όλο τον κόσμο. Αυτό έχει διαμορφώσει τις τρέχουσες θέσεις των ηπείρων και τις ιστορικές αλληλεπιδράσεις τους.

Συνολική επίδραση:

Η τεκτονική πλάκας είναι υπεύθυνη για τη δυναμική επιφάνεια της Γης, τη διαμόρφωση των βουνών, των ηφαιστείων, των ωκεανών και των ηπείρων. Η συνεχής κίνηση και οι αλληλεπιδράσεις των τεκτονικών πλακών οδηγούν σε συνεχιζόμενες αλλαγές στις μορφές γης, επηρεάζοντας τις γεωλογικές διεργασίες και τη διανομή της ζωής.

Κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού αιλουροειδών:Μια εναλλακτική λύση για την προώθηση της αναπαραγωγής σε είδη που απειλούνται με εξαφάνιση

Κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού αιλουροειδών:Μια εναλλακτική λύση για την προώθηση της αναπαραγωγής σε είδη που απειλούνται με εξαφάνιση

Η κρυοβιολογία είναι η μελέτη της ζωής σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν. Αλλά το ενδιαφέρον μας για αυτό είναι άλλο από τη δημιουργία νέων τρόπων ζωής για επιβίωση σε παγετώδη περιβάλλοντα. Πρωτεΐνες, κύτταρα, μικρά κομμάτια ιστών ή ολόκληρα όργανα μπορούν να αποθηκευτούν σε πολύ χαμηλές θερμοκρασί

Τάση ατομικής ακτίνας

Τάση ατομικής ακτίνας

Η τάση της ατομικής ακτίνας περιγράφει πώς η ατομική ακτίνα αλλάζει καθώς μετακινείστε στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων. Γενικά, η ατομική ακτίνα ενός στοιχείου τείνει να αυξάνεται καθώς μετακινείστε προς τα κάτω μια ομάδα στοιχείων στον περιοδικό πίνακα. Για να κατανοήσουμε γιατί συμβαίνει αυτό

Οι ροές ενέργειας και άνθρακα επιφανειακών στρωμάτων είναι ευάλωτες στην αναπαράσταση δομικών και λειτουργικών προφίλ θόλου

Οι ροές ενέργειας και άνθρακα επιφανειακών στρωμάτων είναι ευάλωτες στην αναπαράσταση δομικών και λειτουργικών προφίλ θόλου

Η επίγεια πρόσληψη άνθρακα αντιπροσωπεύει επί του παρόντος περίπου το ένα τρίτο της ετήσιας παγκόσμιας απορρόφησης άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Ωστόσο, οι μελλοντικές προβλέψεις του επίγειου κύκλου του άνθρακα είναι αβέβαιες λόγω των πολύπλοκων, μη γραμμικών αλληλεπιδράσεων στο κλιματικό σύστημα της γης