Πώς το σχήμα και το μέγεθος των ηπείρων βοηθά σήμερα στη θεωρία της θεωρίας της Continental Drift;
1. Αντιστοίχιση ακτών:
* jig-saw puzzle fit: Όταν κοιτάζετε τις ηπείρους, ιδιαίτερα τη Νότια Αμερική και την Αφρική, οι ακτές τους φαίνεται να ταιριάζουν μαζί σαν κομμάτια ενός παζλ. Αυτή η εφαρμογή είναι ακόμα πιο έντονη όταν εξετάζουμε τα ηπειρωτικά ράφια, την βυθισμένη γη που εκτείνεται από την ακτογραμμή.
* Γεωλογικές ομοιότητες: Οι αντίστοιχες ακτές συνοδεύονται από γεωλογικές ομοιότητες, όπως οι αντιστοίχοι των βράχων, οι ορυκτές αποθέσεις και τα ορυκτά αρχεία, που βρίσκονται σε ηπείρους που τώρα διαχωρίζονται από τεράστιους ωκεανούς. Αυτές οι ομοιότητες υποδηλώνουν ότι αυτές οι εκτάσεις που κάποτε συνδέθηκαν.
2. Διανομή ορυκτών:
* Ταυτόσημα απολιθώματα: Τα απολιθώματα των αρχαίων χερσαίων ζώων και των φυτών, όπως το ερπετό mesosaurus και η φτέρη Glossopteris, βρίσκονται σε ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τους ωκεανούς. Η παρουσία πανομοιότυπων απολιθωμάτων σε μακρινές ηπείρους είναι δύσκολο να εξηγηθεί αν δεν ήταν κάποτε συνδεδεμένοι.
* Πρότυπα διανομής απολιθωμάτων: Η κατανομή των απολιθωμάτων ακολουθεί ένα μοτίβο που υποστηρίζει την ιδέα της Continental Drift. Για παράδειγμα, τα απολιθώματα ορισμένων ζώων βρίσκονται στη Νότια Αμερική και την Αφρική, υποδηλώνοντας μια διαδρομή μετανάστευσης που θα ήταν εφικτή εάν οι ηπείρους αυτές συμμετείχαν κάποτε.
3. Γεωλογικά στοιχεία:
* οροσειρά: Τα βουνά Appalachian στη Βόρεια Αμερική και τα βουνά Caledonian στην Ευρώπη μοιράζονται παρόμοια γεωλογικά χαρακτηριστικά, υποδηλώνοντας ότι σχηματίστηκαν μαζί. Αυτά τα στοιχεία υποστηρίζουν την ιδέα της Continental Collision, μια διαδικασία που θα είχε συμβεί εάν οι ηπείρους παρασύρονται.
* Γεωλογικές δομές: Η ηλικία και ο τύπος των σχηματισμών βράχου συχνά ταιριάζουν μεταξύ των ηπείρων που τώρα χωρίζονται. Αυτή η συνέπεια ενισχύει περαιτέρω την ιδέα ότι αυτές οι γηπέδες ήταν κάποτε μία μονάδα.
4. Παλαιομαγνητικά στοιχεία:
* Μαγνητικές λωρίδες: Το μαγνητικό πεδίο της Γης αντιστρέφει την πολικότητα της με την πάροδο του χρόνου, αφήνοντας ένα αρχείο αυτών των αναστροφών στο πάτωμα του ωκεανού. Αυτές οι μαγνητικές λωρίδες είναι συμμετρικές σε κάθε πλευρά των μέσων ωκεανών κορυφογραμμών, παρέχοντας στοιχεία για την εξάπλωση του θαλασσινού νερού και την κίνηση των ηπείρων.
* Polar Wander Paths: Η μελέτη των μαγνητικών ορυκτών σε βράχους δείχνει ότι οι ηπείρους έχουν κινηθεί σε σχέση με τους μαγνητικούς πόλους της Γης με την πάροδο του χρόνου. Αυτά τα δεδομένα "πολικής περιπλανώμενης" υποδεικνύουν ότι οι ηπείρους ήταν κάποτε σε διαφορετικές θέσεις.
Συμπερασματικά: Το σχήμα και το μέγεθος των ηπείρων, μαζί με την κατανομή των απολιθωμάτων, των γεωλογικών ομοιότητες και των παλαιομαγνητικών στοιχείων, παρέχουν επιτακτική υποστήριξη για τη θεωρία της ηπειρωτικής μετατόπισης. Αυτή η θεωρία, η οποία έχει πλέον εξελιχθεί στην πιο ολοκληρωμένη θεωρία της τεκτονικής της πλάκας, εξηγεί την κίνηση των ηπείρων και τη δυναμική φύση της επιφάνειας της Γης.
