Θεωρία που εξηγεί τις αλλαγές στη γήινη κρούστα από τις εσωτερικές δυνάμεις;
τεκτονική πλάκας με λίγα λόγια:
* Το εξωτερικό στρώμα της Γης χωρίζεται σε μεγάλες, άκαμπτες πλάκες. Αυτές οι πλάκες κινούνται συνεχώς, οδηγούνται από θερμότητα και ρεύματα μεταφοράς μέσα στο μανδύα της Γης.
* Τα όρια πλάκας είναι εκεί που εμφανίζεται η περισσότερη γεωλογική δραστηριότητα. Αυτά τα όρια μπορούν να είναι:
* Divergent: Οι πλάκες μετακινούνται, δημιουργώντας νέα κρούστα (π.χ., μεσαίες κορυφογραμμές).
* CONTERGENT: Οι πλάκες συγκρούονται, οδηγώντας σε ορεινά κτίρια, ηφαίστεια και σεισμούς (π.χ. τα βουνά των Άνδεων).
* Μετασχηματισμός: Οι πλάκες ολισθαίνουν ο ένας τον άλλον οριζόντια, προκαλώντας σεισμούς (π.χ. το σφάλμα του San Andreas).
Πώς η τεκτονική πλάκας εξηγεί τις αλλαγές του Crustal:
* Σχηματισμός βουνού: Όταν συγκρούονται οι ηπειρωτικές πλάκες, η τεράστια πίεση αναγκάζει τη γη να λυγίσει και να διπλώσει, δημιουργώντας οροσειρές.
* Ηφαιστειακή δραστηριότητα: Τα ηφαίστεια σχηματίζονται σε διαφορετικά όρια όπου το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα και σε συγκλίνουσες όρια όπου μια πλάκα υποβιβάζεται κάτω από το άλλο.
* σεισμοί: Οι σεισμοί προκαλούνται από την ξαφνική απελευθέρωση ενέργειας όταν οι πλάκες μετακινούνται ο ένας τον άλλον ή συγκρούονται.
* Σχηματισμός λεκάνης ωκεανών: Τα διαφορετικά όρια στις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών δημιουργούν νέα ωκεάνια κρούστα, η οποία εξαπλώνεται καθώς οι πλάκες κινούνται χωριστά.
* Continental Drift: Η κίνηση των πλακών για εκατομμύρια χρόνια έχει προκαλέσει τις ηπείρους να παρασυρθούν και να συγκρουστούν, αλλάζοντας τη γεωγραφία της Γης.
Βασικές έννοιες της τεκτονικής πλάκας:
* ρεύματα μεταφοράς: Η θερμότητα από τον πυρήνα της γης οδηγεί τα ρεύματα μεταφοράς στο μανδύα. Αυτά τα ρεύματα προκαλούν την κίνηση των πλακών.
* Υποδιάθεση: Όταν οι πυκνότερες ωκεανικές πλάκες συγκρούονται με ηπειρωτικές πλάκες, η ωκεάνια πλάκα αναγκάζεται κάτω από την ηπειρωτική πλάκα σε μια διαδικασία που ονομάζεται υποβάθμιση.
* Seafloor Spreading: Το νέο ωκεάνιο κρούστα δημιουργείται στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού και στη συνέχεια εξαπλώνεται μακριά από την κορυφογραμμή καθώς οι πλάκες κινούνται χωριστά.
στοιχεία για την τεκτονική πλάκας:
* Διανομή απολιθωμάτων: Παρόμοια απολιθώματα που βρίσκονται σε ηπείρους που διαχωρίζονται τώρα από τους ωκεανούς υποστηρίζουν την ιδέα των προηγούμενων ηπειρωτικών συνδέσεων.
* Ρυθμιστικά σχηματισμοί: Οι αντιστοιχισμένοι σχηματισμοί βράχου που βρέθηκαν σε διαφορετικές ηπείρους παρέχουν στοιχεία για προηγούμενη σύνδεση.
* Seafloor Spreading: Οι μαγνητικές λωρίδες στο ωκεάνιο δάπεδο δείχνουν στοιχεία εξάπλωσης από τις κορυφογραμμές του Ocean Mid-Ocean.
* σεισμός και ηφαιστειακή δραστηριότητα: Αυτά τα γεγονότα συγκεντρώνονται κατά μήκος των ορίων της πλάκας, υποστηρίζοντας τη θεωρία της κίνησης των πλακών.
Η τεκτονική της πλάκας είναι μια ενοποιητική θεωρία στη γεωλογία, εξηγώντας μια τεράστια σειρά γεωλογικών φαινομένων και παρέχοντας ένα πλαίσιο για την κατανόηση της δυναμικής φύσης του πλανήτη μας.
