Πού βρίσκονται συνήθως οι σεισμοί και τα ηφαίστεια;
Ακολουθεί μια κατανομή του πού συμβαίνουν:
1. Σύγκλητα όρια πλάκας:
* Ζώνες υποβάθμισης: Μια πλάκα καταδύεται κάτω από το άλλο (π.χ. ο δακτύλιος της πυρκαγιάς του Ειρηνικού). Αυτό δημιουργεί βαθιά τάφρους, ηφαιστειακά τόξα (αλυσίδες ηφαιστείων) και συχνούς, ισχυρούς σεισμούς.
* Continental Collisions: Δύο ηπειρωτικές πλάκες συγκρούονται, προκαλώντας σχηματισμό οροσειρών (π.χ. τα Ιμαλάια). Αυτές οι ζώνες βιώνουν ισχυρούς σεισμούς, αλλά γενικά λιγότερη ηφαιστειακή δραστηριότητα.
2. Διάφορα όρια πλάκας:
* Mid-Ocean Ridges: Οι πλάκες απομακρύνονται, επιτρέποντας στο μάγμα να σηκωθεί και να δημιουργήσει νέα κρούστα. Αυτή η διαδικασία δημιουργεί ηφαιστειακή δραστηριότητα, υποβρύχια σεισμούς και κοιλάδες ρήξης.
* Continental Rifts: Παρόμοια με τις κορυφογραμμές του μέσου ωκεανού, αλλά συμβαίνει στην γη. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ηφαιστειακές εκρήξεις και σεισμούς (π.χ. την κοιλάδα της Ανατολικής Αφρικής).
3. Μετασχηματισμένα όρια πλάκας:
* Πλάκες συρόμενων: Οι πλάκες κινούνται οριζόντια ο ένας τον άλλον. Αυτές οι ζώνες αντιμετωπίζουν συχνές, ρηχές σεισμούς αλλά χωρίς ηφαιστειακή δραστηριότητα (π.χ. το σφάλμα του San Andreas).
Συνοπτικά:
* Τα περισσότερα ηφαίστεια και οι σεισμοί εμφανίζονται σε συγκλίνουσες όρια πλάκας, ειδικά ζώνες υποβάθμισης.
* Τα ηφαίστεια εμφανίζονται επίσης σε αποκλίνοντα όρια.
* Οι σεισμοί εμφανίζονται τόσο σε συγκλίνον όσο και μετασχηματισμένα όρια.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι κάποια ηφαιστειακή δραστηριότητα μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε περιοχές που ονομάζονται ζεστά σημεία , που είναι περιοχές της ηφαιστειακής δραστηριότητας που δεν σχετίζονται άμεσα με τα όρια της πλάκας. Τα νησιά της Χαβάης είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα ηφαιστείων που σχηματίζονται από ένα hotspot.