Πώς διανέμονται τα ηφαίστεια στο χάρτη είναι διάσπαρτα ομοιόμορφα ή συγκεντρωμένα σε ζώνες;
* τεκτονική πλάκας: Η επιφάνεια της γης αποτελείται από μεγάλες πλάκες που κινούνται και αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Αυτές οι αλληλεπιδράσεις είναι υπεύθυνες για το μεγαλύτερο μέρος της ηφαιστειακής και σεισμικής δραστηριότητας της Γης.
* Σύγκλητα όρια: Όπου συγκρούονται οι πλάκες, μια πλάκα μπορεί να γλιστρήσει κάτω από την άλλη (υποδιέγερση). Αυτή η διαδικασία λιώνει το βράχο, παράγοντας μάγμα που ανεβαίνει στην επιφάνεια και σχηματίζει ηφαίστεια. Αυτές ονομάζονται ζώνες υποβάθμισης και συχνά συνδέονται με αλυσίδες ηφαιστείων, όπως ο δακτύλιος γύρω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
* Διάφορα όρια: Όπου οι πλάκες απομακρύνονται, το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα της Γης για να γεμίσει το χάσμα, δημιουργώντας νέα κρούστα και ηφαίστεια. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται Seafloor Spreading και εμφανίζεται ως επί το πλείστον κατά μήκος των κορυφογραμμών, συχνά κρυμμένες κάτω από τον ωκεανό.
* hotspots: Αυτές είναι περιοχές όπου τα πετρώματα ασυνήθιστα ζεστού βράχου μανδύα ανεβαίνουν προς την επιφάνεια, λιώνει το υπερκείμενο βράχο και δημιουργώντας ηφαίστεια. Τα hotspots μπορούν να εμφανιστούν οπουδήποτε στην επιφάνεια της γης, ακόμη και στη μέση των πλακών, παράγοντας αλυσίδες ηφαιστείων όπως τα νησιά της Χαβάης.
Έτσι, συνοπτικά:
* Τα περισσότερα ηφαίστεια συγκεντρώνονται κατά μήκος των ορίων της πλάκας: Οι συγκλίνουσες και αποκλίνουσες ζώνες είναι όπου συμβαίνει η πιο ηφαιστειακή δραστηριότητα.
* Ορισμένα ηφαίστεια βρίσκονται σε hotspots: Αυτά είναι λιγότερο συνηθισμένα από τα ηφαίστεια του ορίου της πλάκας, αλλά μπορεί να είναι σημαντικά.
* Ηφαίστεια δεν είναι τυχαία διάσπαρτα: Οι θέσεις τους συνδέονται άμεσα με την κίνηση και τις αλληλεπιδράσεις των τεκτονικών πλακών.
Αυτή η κατανομή είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση του τόπου όπου οι ηφαιστειακοί κίνδυνοι είναι πιο πιθανό να συμβούν και για τη διαχείριση των κινδύνων που σχετίζονται με τις ηφαιστειακές εκρήξεις.