Τι οδηγεί η ηφαιστειακή δραστηριότητα στην επιφάνεια;
1. Τεκτονική πλάκας:
* Διάφορα όρια πλάκας: Όπου οι πλάκες απομακρύνονται, το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα για να γεμίσει το κενό. Αυτό συχνά έχει ως αποτέλεσμα τις κορυφογραμμές και τα ηφαιστειακά νησιά, όπως η Ισλανδία.
* Όρια σύγκλιση πλάκας: Όπου συγκρούονται οι πλάκες, μια πλάκα μπορεί να αναγκαστεί κάτω από την άλλη (υποβάθμιση). Η φθίνουσα πλάκα λιώνει καθώς πηγαίνει βαθύτερα, δημιουργώντας μάγμα που ανεβαίνει στην επιφάνεια και σχηματίζει ηφαίστεια.
* καυτά σημεία: Αυτές είναι περιοχές ασυνήθιστα καυτού υλικού μανδύα που ανέρχονται στην επιφάνεια, δημιουργώντας ηφαίστεια ακόμη και στη μέση των τεκτονικών πλακών. Τα νησιά της Χαβάης είναι ένα διάσημο παράδειγμα.
2. Γενιά μάγμα:
* Τεχνοποίηση αποσυμπίεσης: Καθώς οι βράχοι κινούνται προς τα πάνω, η πίεση μειώνεται. Αυτό επιτρέπει στους βράχους να λιώσουν, σχηματίζοντας μάγμα. Αυτό είναι κοινό στα διαφορετικά όρια πλάκας.
* Προσθήκη νερού: Το νερό είναι μια ισχυρή ροή, που σημαίνει ότι μειώνει τη θερμοκρασία τήξης των πετρωμάτων. Η υποταγμένη πλάκες φέρνει νερό στο μανδύα, συμβάλλοντας στον σχηματισμό μάγματος.
3. Εκρήξεις:
* Συγκέντρωση πίεσης: Το μάγμα αυξάνεται επειδή είναι λιγότερο πυκνό από το γύρω βράχο. Καθώς το μάγμα συσσωρεύεται σε ένα θάλαμο μάγματος, η πίεση χτίζει.
* Απελευθέρωση πίεσης: Τελικά, η πίεση στο θάλαμο του μάγματος ξεπερνά τη δύναμη των γύρω βράχων, προκαλώντας έκρηξη.
* Ηφαιστειακά αέρια: Τα διαλυμένα αέρια (κυρίως υδρατμός) στο μάγμα επεκτείνονται καθώς αυξάνονται, οδηγώντας περαιτέρω εκρήξεις.
Συνοπτικά:
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα είναι μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση των τεκτονικών δυνάμεων, της δημιουργίας μάγματος και της συσσώρευσης πίεσης. Η εσωτερική θερμότητα της Γης και η κίνηση των πλακών της είναι τελικά υπεύθυνες για τις θεαματικές επιδείξεις της ηφαιστειακής ισχύος που βλέπουμε στην επιφάνεια.
