Υπήρχε ένα στρώμα όζοντος στην περίοδο Permian;
Ενώ η περίοδος Permian (πριν από 299-252 εκατομμύρια χρόνια) ήταν μια εποχή σημαντικής περιβαλλοντικής αλλαγής, συμπεριλαμβανομένης της ηφαιστειακής δραστηριότητας και των πιθανών επιπτώσεων των αστεροειδών, δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδηλώνουν την πλήρη απουσία στρώματος όζοντος.
Εδώ είναι γιατί:
* σχηματισμός όζοντος: Το όζον (Ο3) σχηματίζεται φυσικά στην ατμόσφαιρα όταν η υπεριώδη ακτινοβολία από τον ήλιο χωρίζει τα μόρια οξυγόνου (Ο2). Αυτή η διαδικασία έχει συμβεί για δισεκατομμύρια χρόνια.
* Στοιχεία εξάντλησης του όζοντος: Υπήρξαν περιόδους σημαντικής εξάντλησης του όζοντος σε όλη την ιστορία της Γης, αλλά αυτές συχνά συνδέονταν με μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις ή άλλα καταστροφικά γεγονότα. Ενώ η Permian είδε σημαντική ηφαιστειακή δραστηριότητα, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η εξάντληση του όζοντος είναι μια δυναμική διαδικασία και το στρώμα του όζοντος μπορεί να ανακάμψει με την πάροδο του χρόνου.
* απολιθωμένα στοιχεία: Η ύπαρξη της επίγειας ζωής κατά τη διάρκεια της περιόδου Permian, συμπεριλαμβανομένων των ερπετών και των αμφιβίων, υποδηλώνει ότι το στρώμα του όζοντος ήταν πιθανό να είναι παρόν για να τους προστατεύσει από επιβλαβή ακτινοβολία υπεριώδους ακτινοβολίας.
Ωστόσο, το στρώμα του όζοντος Permian μπορεί να ήταν πιο αδύναμο από ό, τι σήμερα λόγω:
* Υψηλή ατμοσφαιρική CO2: Τα αυξημένα επίπεδα CO2 θα μπορούσαν να συμβάλλουν σε ένα ασθενέστερο στρώμα όζοντος.
* Ηφαιστειακή δραστηριότητα: Οι μεγάλης κλίμακας ηφαιστειακές εκρήξεις μπορεί να έχουν απελευθερώσει αέρια που εξαντλούν το όζον.
Συμπερασματικά, ενώ το στρώμα του όζοντος Permian μπορεί να μην ήταν τόσο παχύς όσο είναι σήμερα, είναι πολύ πιθανό να υπήρχε και να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην προστασία της ζωής στη γη από επιβλαβές υπεριώδη ακτινοβολία.
