Πώς μπορείτε να αποδείξετε την ηλικία ενός απολιθωμένου;
1. Σχετική χρονολόγηση:
* Stratigraphy: Αυτή η μέθοδος βασίζεται στην αρχή της υπέρθεσης, η οποία δηλώνει ότι σε ανενόχλητα στρώματα βράχου, τα παλαιότερα στρώματα βρίσκονται στο κάτω μέρος και ο νεότερος στην κορυφή. Τα απολιθώματα που βρίσκονται σε ένα συγκεκριμένο στρώμα υποτίθεται ότι είναι περίπου η ίδια ηλικία με το ίδιο το στρώμα βράχου.
* Biostratigraphy: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί απολιθώματα ευρετηρίου, τα οποία είναι απολιθώματα οργανισμών που ζούσαν για σύντομο χρονικό διάστημα και ήταν γεωγραφικά ευρέως διαδεδομένα. Συγκρίνοντας τα απολιθώματα δείκτη που βρίσκονται σε διαφορετικά στρώματα βράχου, οι επιστήμονες μπορούν να καθορίσουν τη σχετική ηλικία των στρωμάτων.
* Διαδοχή Faunal: Αυτή η μέθοδος βασίζεται στην παρατήρηση ότι τα απολιθώματα εμφανίζονται και εξαφανίζονται σε μια προβλέψιμη ακολουθία. Αυτό επιτρέπει στους επιστήμονες να δημιουργήσουν μια σχετική χρονική κλίμακα για τα ορυκτά περιστατικά.
2. Απόλυτη χρονολόγηση (ραδιομετρική χρονολόγηση):
* χρονολόγηση ραδιοανθράκων: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για τα οργανικά υλικά (οστά, ξύλο κλπ.) Μέχρι περίπου 50.000 χρόνια. Μετράει τη φθορά του ραδιενεργού άνθρακα-14, η οποία έχει χρόνο ημιζωής 5.730 ετών.
* Χρονολόγηση καλίου-Argon: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα ηφαιστειακά πετρώματα και άλλα υλικά μέχρι αρκετά δισεκατομμύρια ετών. Μετράει τη φθορά του ραδιενεργού καλίου-40 σε αργόν-40.
* χρονολόγηση ουρανίου: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα πετρώματα και ορυκτά μέχρι δισεκατομμύρια ετών. Μετράει την αποσύνθεση του ουρανίου-238 σε μόλυβδο-206 και ουράνιο-235 σε μόλυβδο-207.
3. Άλλες μέθοδοι:
* Φωταύγεια χρονολόγηση: Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί τη συσσωρευμένη ενέργεια που αποθηκεύεται στα ορυκτά λόγω έκθεσης σε ακτινοβολία. Μπορεί να χρονολογήσει υλικά όπως αγγειοπλαστική και ιζήματα.
* Αμινοξέος Racemization: Αυτή η μέθοδος μετρά την αναλογία L-αμινοξέων σε D-αμινοξέα σε απολιθώματα. Η διαδικασία Racemization εμφανίζεται με γνωστό ρυθμό, επιτρέποντας την εκτίμηση της ηλικίας.
* Παλαιομαγνητισμός: Αυτή η μέθοδος βασίζεται στο γεγονός ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης έχει αντιστραφεί περιοδικά σε όλη την ιστορία. Ο προσανατολισμός των μαγνητικών ορυκτών στα απολιθώματα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της ηλικίας των πετρωμάτων.
Περιορισμοί:
* ραδιομετρική χρονολόγηση απαιτεί συγκεκριμένους τύπους υλικού και μπορεί να επηρεαστεί από περιβαλλοντικούς παράγοντες.
* Σχετική χρονολόγηση μπορεί να παράσχει μόνο μια σχετική ηλικία και βασίζεται σε υποθέσεις σχετικά με το γεωλογικό ιστορικό της περιοχής.
* Άλλες μέθοδοι είναι συχνά λιγότερο ακριβείς ή έχουν περιορισμένη δυνατότητα εφαρμογής.
Συμπέρασμα:
Ο προσδιορισμός της ηλικίας ενός απολιθωμένου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που απαιτεί συνδυασμό διαφορετικών μεθόδων. Κάθε μέθοδος έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και αδυναμίες και είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθούν πολλαπλές μεθόδους για να επιτευχθεί αξιόπιστη εκτίμηση ηλικίας.
