Πώς βοήθησε η εξάπλωση του θαλασσινού νερού να αποδείξει την ηπειρωτική μετατόπιση;
1. Μεσαίες κορυφογραμμές και μαγνητικές λωρίδες:
* Mid-Ocean Ridges: Αυτές οι υποβρύχιες οροσειρές ανακαλύφθηκαν ως χώροι ενεργού ηφαιστείου. Η θεωρία της διάδοσης της θάλασσας πρότεινε ότι δημιουργείται νέα ωκεάνια κρούστα σε αυτές τις κορυφογραμμές.
* Μαγνητικές λωρίδες: Οι επιστήμονες βρήκαν εναλλασσόμενες ζώνες βράχου με φυσιολογική και αντιστρεπτή μαγνητική πολικότητα στο πάτωμα του ωκεανού, συμμετρικά ευθυγραμμισμένες γύρω από τις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών. Αυτό το μοτίβο εξηγείται από τη διαδικασία της διάδοσης του θαλασσινού νερού. Καθώς το μάγμα αυξάνεται και δροσίζει στην κορυφογραμμή, ευθυγραμμίζεται με το μαγνητικό πεδίο της Γης εκείνη τη στιγμή. Δεδομένου ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης αναστρέφεται περιοδικά, το πρότυπο των μαγνητικών λωρίδων καταγράφει αυτό το ιστορικό, παρέχοντας ένα χρονοδιάγραμμα για τη διαδικασία εξάπλωσης.
2. Ηλικία του ωκεανού δαπέδου:
* Η ηλικία του δαπέδου του ωκεανού βρέθηκε να αυξάνεται με απόσταση από τις κορυφογραμμές των μέσων ωκεανών. Αυτό το μοτίβο υποστηρίζει την ιδέα ότι δημιουργείται το νέο ωκεάνιο πάτωμα στις κορυφογραμμές και κινείται προς τα έξω, μεταφέροντας τις ηπείρους μαζί με αυτό. Ο παλαιότερος δάπεδο του ωκεανού βρίσκεται πιο μακριά από τις κορυφογραμμές, ενώ ο νεαρότερος ωκεανός βρίσκεται στις ίδιες τις κορυφογραμμές.
3. Η εφαρμογή των ηπείρων:
* Οι μαγνητικές λωρίδες στο πάτωμα του ωκεανού παρείχαν στοιχεία ότι οι ηπείρους είχαν κάποτε ενωθεί. Το πρότυπο των λωρίδων που ταιριάζουν στις ηπείρους, υποστηρίζοντας περαιτέρω την ιδέα ότι είχαν απομακρυνθεί.
4. Ορυκτά στοιχεία:
* Η ανακάλυψη παρόμοιων απολιθωμάτων σε διαφορετικές ηπείρους, που τώρα διαχωρίζεται από τεράστιους ωκεανούς, πρότεινε ότι κάποτε συνδέονταν. Η διάδοση του θαλασσινού νερού παρείχε έναν μηχανισμό για αυτόν τον διαχωρισμό, επιτρέποντας στις ηπείρους να παρασυρθούν από εκατομμύρια χρόνια.
Συνοπτικά:
Η εξάπλωση του θαλασσινού νερού παρείχε έναν μηχανισμό για την κίνηση των ηπείρων, εξηγώντας πώς θα μπορούσαν να παρασυρθούν. Οι μαγνητικές λωρίδες στο πάτωμα του ωκεανού, η ηλικία του ωκεανού και η τοποθέτηση των ηπείρων παρείχαν στοιχεία που υποστήριζαν τη θεωρία της ηπειρωτικής παρακέντησης. Αυτά τα στοιχεία, σε συνδυασμό με άλλες γεωλογικές παρατηρήσεις, οδήγησαν τελικά στην αποδοχή της θεωρίας της τεκτονικής της πλάκας, η οποία περιλαμβάνει τόσο την ηπειρωτική μετατόπιση όσο και την εξάπλωση της θάλασσας.
