Γιατί η ηπειρωτική κρούστα επιπλέει ψηλότερα στην αθηνόσφαιρα από την ωκεάνια κρούστα;
1. Πυκνότητα:
* Continental Crust: Αποτελείται κυρίως από λιγότερο πυκνούς βράχους όπως γρανίτη και άλλα φελλικά πετρώματα.
* Ωκεανική κρούστα: Που αποτελείται κυρίως από πυκνότερα βράχια όπως βασάλτη και Gabbro (Mafic Rocks).
Η χαμηλότερη πυκνότητα της ηπειρωτικής κρούστας του επιτρέπει να μετατοπίζει περισσότερο από την πυκνότερη ασθένεια, οδηγώντας σε υψηλότερη ανύψωση.
2. Πάχος:
* Continental Crust: Συνήθως πολύ παχύτερο από την ωκεάνια κρούστα, που κυμαίνεται από πάχους 30-70 χλμ.
* Ωκεανική κρούστα: Συνήθως πολύ λεπτότερο, με μέσο όρο περίπου 7-10 χλμ.
Το μεγαλύτερο πάχος της ηπειρωτικής κρούστας συμβάλλει στην υψηλότερη ανύψωση του, καθώς χρειάζεται να μετατοπίσει περισσότερη ασθένεια για να επιτευχθεί ισοστατική ισορροπία.
3. Isostasy:
* Isostasy: Η αρχή της πλευστότητας που διέπει την κάθετη ισορροπία του φλοιού της γης. Δηλώνει ότι η κρούστα θα αυξηθεί ή θα βυθιστεί μέχρι να μετατοπίσει έναν όγκο ασθενεόσφαιρας ίσο με το δικό του βάρος.
Δεδομένου ότι η ηπειρωτική κρούστα είναι λιγότερο πυκνή και παχύτερη από την ωκεάνια κρούστα, απαιτεί μεγαλύτερο όγκο ασθένειας που πρέπει να μετατοπιστεί για να επιτευχθεί ισοστασία, με αποτέλεσμα υψηλότερο υψόμετρο.
4. Κτίριο βουνού:
* Continental Crust: Συχνά υποβάλλονται σε τεκτονικές δυνάμεις που προκαλούν κτίριο βουνών, αυξάνοντας περαιτέρω την ανύψωσή του.
* Ωκεανική κρούστα: Λιγότερο συχνά εμπλέκονται στις διαδικασίες κατασκευής βουνών.
Η ανύψωση των οροσειρών, που σχηματίστηκε από την ανυψωμένη ηπειρωτική κρούστα, υπογραμμίζει περαιτέρω την αντίθεση σε ανύψωση μεταξύ των δύο τύπων κρούστας.
Συνοπτικά:
Ο συνδυασμός της χαμηλότερης πυκνότητας, του μεγαλύτερου πάχους και της αρχής της ισοστασίας εξηγεί γιατί η ηπειρωτική κρούστα επιπλέει ψηλότερα στην ασθένεια από την ωκεάνια κρούστα. Αυτή η διαφορά στην ανύψωση είναι μια θεμελιώδη πτυχή της τεκτονικής δομής της Γης και αντικατοπτρίζεται στα αντίθετα τοπία των ηπείρων και των ωκεανών.
