Ποια είναι η πηγή της ηφαιστειακής δραστηριότητας;
1. Υπολειμματική θερμότητα από τον σχηματισμό της Γης: Όταν σχηματίστηκε η γη, η βαρυτική ενέργεια από την αύξηση των μικρότερων σωμάτων μετατράπηκε σε θερμότητα, με αποτέλεσμα έναν τετηγμένο πλανήτη. Αυτή η πρωταρχική θερμότητα συνεχίζει να παραμένει στον πυρήνα και το μανδύα της Γης.
2. Ραδιενεργή αποσύνθεση: Τα ραδιενεργά στοιχεία όπως το ουράνιο, το θόριο και το κάλιο στο μανδύα και το φλοιό της Γης υφίστανται ραδιενεργή αποσύνθεση, απελευθερώνοντας θερμότητα καθώς μετατρέπονται σε πιο σταθερά στοιχεία.
Αυτή η εσωτερική θερμότητα δημιουργεί ρεύματα μεταφοράς Μέσα στο μανδύα της Γης. Θερμότερο, λιγότερο πυκνό υλικό αυξάνεται, ενώ πιο δροσερό, πυκνότερο υλικό βυθίζεται. Αυτός ο κύκλος οδηγεί την τεκτονική της πλάκας, όπου η κρούστα της γης χωρίζεται σε μεγάλα κομμάτια που ονομάζονται τεκτονικές πλάκες που κινούνται γύρω.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα εμφανίζεται στα όρια αυτών των τεκτονικών πλακών, ειδικά σε:
* Διάφορα όρια: Όπου οι πλάκες απομακρύνονται, το μάγμα ανεβαίνει στην επιφάνεια, σχηματίζοντας νέες κρούστες και ηφαιστειακές κορυφογραμμές. Αυτό είναι κοινό στις κορυφογραμμές στα μέσα του ωκεανού.
* Σύγκλητα όρια: Όπου συγκρούονται οι πλάκες, μια πλάκα μπορεί να αναγκαστεί κάτω από την άλλη (υποβάθμιση). Αυτό δημιουργεί τριβή και λιώνει το βράχο, δημιουργώντας μάγμα που ανεβαίνει στην επιφάνεια, με αποτέλεσμα ηφαιστειακά τόξα.
* καυτά σημεία: Αυτές είναι περιοχές όπου τα μούχλα του ασυνήθιστα καυτού υλικού ανεβαίνουν από βαθιά μέσα στο μανδύα, δημιουργώντας ηφαιστειακή δραστηριότητα ακόμη και μακριά από τα όρια των πλάκες.
Συνοπτικά: Η ηφαιστειακή δραστηριότητα τροφοδοτείται από την εσωτερική θερμότητα της Γης, η οποία οδηγεί την τεκτονική της πλάκας και δημιουργεί συνθήκες όπου το μάγμα μπορεί να ανέλθει στην επιφάνεια και να εκραγεί.
