Πώς άλλαξαν οι εσωτερικές δυνάμεις της επιφάνειας της Γης;
1. Τεκτονική πλάκας:
* Continental Drift: Η κρούστα της γης αποτελείται από μαζικές πλάκες που κινούνται συνεχώς και αλληλεπιδρούν. Αυτή η κίνηση, που οδηγείται από τη θερμότητα από τον πυρήνα της Γης, προκαλεί την μετατόπιση, τη σύγκρουση και την απομάκρυνση της ηπείρου.
* Κτίριο βουνών (OREGENESINE): Όταν οι πλάκες συγκρούονται, η τεράστια πίεση αναγκάζει τα στρώματα βράχου προς τα πάνω, δημιουργώντας βουνά. Τα Ιμαλάια, οι Άνδεις και οι Άλπεις είναι όλα παραδείγματα οροσειρών που σχηματίστηκαν με αυτόν τον τρόπο.
* Volcanism: Οι ζώνες υποδιαίρεσης, όπου μία πλάκα ολισθαίνει κάτω από την άλλη, μπορεί να οδηγήσει σε ηφαιστειακή δραστηριότητα. Το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα, εκρήγνυται στην επιφάνεια ως λάβα και τέφρα, δημιουργώντας ηφαίστεια.
* σεισμοί: Η κίνηση των τεκτονικών πλακών προκαλεί επίσης σεισμούς. Αυτές οι ξαφνικές απελευθερώσεις ενέργειας μπορούν να προκαλέσουν μαζική ζημιά στην επιφάνεια της Γης.
* Σχηματισμός κοιλάδων Rift: Όταν οι πλάκες απομακρύνονται, δημιουργεί ρήματα, τα οποία μπορούν να σχηματίζονται σε κοιλάδες. Η Μεγάλη Κοιλάδα Rift στην Ανατολική Αφρική είναι ένα πρωταρχικό παράδειγμα.
2. Μαγνισμός:
* παρεμβατικά πυριγενή βράχια: Το μάγμα που ψύχεται και στερεοποιείται κάτω από την επιφάνεια της γης σχηματίζει παρεμβατικές πυριτικές βράχους όπως ο γρανίτης και το gabbro. Αυτή η διαδικασία μπορεί να ανεβάσει τη γη και να δημιουργήσει βουνά σε σχήμα θόλου.
* Εξαίρετα πυριγενή βράχια: Όταν το μάγμα εκρήγνυται πάνω στην επιφάνεια, σχηματίζει εξαίρετα πυριγενή πετρώματα όπως βασάλτη και ριολίτης. Οι ηφαιστειακές εκρήξεις δημιουργούν στρώματα βράχου, δημιουργώντας ηφαιστειακούς κώνους.
3. Isostasy:
* Ισοστατική ρύθμιση: Η κρούστα της γης βρίσκεται σε κατάσταση ισορροπίας, με το πυκνότερο υλικό να βυθίζεται και να αυξάνεται το ελαφρύτερο υλικό. Αυτή η διαδικασία, που ονομάζεται ισοστασία, μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στην ανύψωση σε μεγάλες περιόδους. Για παράδειγμα, η ανύψωση των βουνών μπορεί να προκαλέσει βυθισμένες περιοχές.
4. Αναδίπλωση και βλάβη:
* Αναδίπλωση: Η τεράστια πίεση από τις συγκρούσεις πλάκας μπορεί να προκαλέσει στρώματα βράχου να λυγίζουν και να διπλώνουν, δημιουργώντας χαρακτηριστικά όπως τα αντικείμενα (προς τα πάνω πτυχές) και τα συγχρονισμένα (πτυχές προς τα κάτω).
* Βλάβη: Όταν το άγχος υπερβαίνει τη δύναμη του βράχου, μπορεί να σπάσει, δημιουργώντας σφάλματα. Αυτά τα διαλείμματα στη φλοιό της Γης μπορούν να προκαλέσουν μετατοπίσεις και ανύψωση ή πτώση της γης, δημιουργώντας βράχους, κασκόλ και κοιλάδες.
Συνοπτικά, οι εσωτερικές δυνάμεις έχουν διαδραματίσει θεμελιώδη ρόλο στη διαμόρφωση της επιφάνειας της Γης, δημιουργώντας τα διαφορετικά τοπία που βλέπουμε σήμερα. Οι διαδικασίες της τεκτονικής, του μαγματισμού, της ισοστασίας και της αναδίπλωσης και της βλάβης έχουν αναμορφώσει συνεχώς τον πλανήτη για εκατομμύρια χρόνια, αφήνοντας πίσω τους έναν δυναμικό και συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο.
