bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Τι κάνει το σχηματισμό απολιθωμάτων πιο πιθανό;

Εδώ είναι οι παράγοντες που καθιστούν τον σχηματισμό ορυκτών πιθανότατα:

1. Ταχεία ταφή:

* Η σημασία των ιζημάτων: Ο σημαντικότερος παράγοντας είναι η ταχεία ταφή με ιζήματα (όπως η λάσπη, η άμμος, η ηφαιστειακή τέφρα κλπ.). Αυτό προστατεύει τον οργανισμό από τους σαρωτές, τις καιρικές συνθήκες και την αποσύνθεση.

* Παραδείγματα: Μια ξαφνική κατολίσθηση που καλύπτει έναν δεινόσαυρο, μια ηφαιστειακή έκρηξη που θάβει ένα δάσος ή ένα πλάσμα που πεθαίνει στο κάτω μέρος μιας λίμνης.

2. Σκληρά μέρη:

* οστά, κελύφη και δόντια: Οι οργανισμοί με σκληρά μέρη (οστά, κελύφη, δόντια κ.λπ.) είναι πολύ πιο πιθανό να απολυθούν από εκείνους με μαλακούς ιστούς. Τα σκληρά μέρη είναι πιο ανθεκτικά στην αποσύνθεση.

3. Έλλειψη οξυγόνου:

* Αναερόβια περιβάλλοντα: Περιβάλλοντα με χαμηλό ή καθόλου οξυγόνο (όπως οι βάλτοι, οι τύποι ή τα βαθιά ιζήματα των ωκεανών) επιβραδύνουν την αποσύνθεση, αυξάνοντας τις πιθανότητες απολιθωμάτων.

4. Ευνοϊκές χημικές συνθήκες:

* Αλκαλικά νερά: Ορισμένα περιβάλλοντα, όπως οι αλκαλικές λίμνες ή τα νερά πλούσια σε ορυκτά, μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν στη διατήρηση μαλακών ιστών μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται ανοργανοποίηση.

5. Οι σωστές γεωλογικές συνθήκες:

* Σταθερά περιβάλλοντα: Τα απολιθώματα είναι πιο πιθανό να σχηματίζονται σε περιοχές με σταθερές γεωλογικές καταστάσεις, όπου τα ιζήματα δεν διαταράσσονται από διάβρωση ή τεκτονική δραστηριότητα.

* Ηλικία: Οι παλαιότεροι βράχοι είναι πιο πιθανό να περιέχουν απολιθώματα, καθώς είχαν περισσότερο χρόνο για τους οργανισμούς να θαφτούν και να απολιθωθούν.

λιγότερο πιθανό να απολυθεί:

* Οργανισμοί με μαλακό σώμα: Οι μέδουσες, τα σκουλήκια και τα έντομα είναι λιγότερο πιθανό να απολυθούν, καθώς οι μαλακοί ιστοί τους αποσυντίθενται γρήγορα.

* Οργανισμοί σε σκληρά περιβάλλοντα: Οι οργανισμοί που ζουν σε πολύ ξηρό ή πολύ υγρό περιβάλλον, ή σε περιοχές με πολλά σκουπίδια, έχουν χαμηλότερες πιθανότητες απολιθωμάτων.

Συνοπτικά:

Ο σχηματισμός ορυκτών είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που απαιτεί ένα συγκεκριμένο σύνολο περιστάσεων. Το ιδανικό σενάριο περιλαμβάνει μια γρήγορη ταφή σε ιζήματα, σκληρά μέρη, χαμηλές συνθήκες οξυγόνου και σταθερά γεωλογικά περιβάλλοντα.

Διαπαλιρροιακή Ζώνη

Διαπαλιρροιακή Ζώνη

Η μεσοπαλιρροιακή ζώνη είναι η ζώνη μεταξύ της παλίρροιας και της άμπωτης, που αναφέρεται επίσης ως παραθαλάσσια ζώνη, αιγιαλός ή παράκτια ζώνη. Η ενδοπαλιρροιακή ζώνη είναι επομένως ένα περιβάλλον όπου το θαλασσινό νερό και ο αέρας ανταλλάσσονται επανειλημμένα από το συνεχές σπάσιμο και υποχώρηση τ

Μπορεί η ζωή να επιβιώσει σε ένα ραδιενεργό περιβάλλον;

Μπορεί η ζωή να επιβιώσει σε ένα ραδιενεργό περιβάλλον;

Στις αρχές του 2018, το Ρολόι της Κρίσης σημείωσε δύο λεπτά προς τα εμπρός για την αποκάλυψη – το πιο κοντινό που ήταν από το 1953, όταν οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση δοκίμασαν βόμβες υδρογόνου. The Bulletin Of The Atomic Scientists επέλεξε να μετακινήσει το ρολόι προς τα εμπρός λόγω των αυξανόμενων

Κατανόηση των μικροβιακών κοινοτήτων που ζουν σε δέρμα αμφιβίων

Κατανόηση των μικροβιακών κοινοτήτων που ζουν σε δέρμα αμφιβίων

Για τους περισσότερους ανθρώπους, τα αμφίβια (π.χ. βάτραχοι και σαλαμάνδρες) δεν αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής. Τείνουν να είναι κρυπτικά τόσο στη μορφή όσο και στη συμπεριφορά και επομένως είναι κάπως δύσκολο να συναντηθούν. Όμως τα αμφίβια παίζουν σημαντικό ρόλο στην οικολογία πολλών οικοσυ