Μια περιοχή όπου αναμένεται να είναι η κρούστα;
1. Διάφορα όρια πλάκας:
* Mid-Ocean Ridges: Αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες θέσεις για την αραίωση της κρούστας. Καθώς οι τεκτονικές πλάκες κινούνται χωριστά, το μάγμα ανεβαίνει από το μανδύα για να δημιουργήσει νέα ωκεάνια κρούστα. Αυτή η διαδικασία εκτείνεται και απορρίπτει την υπάρχουσα κρούστα.
* Continental Rifts: Παρόμοια με τις κορυφογραμμές του μέσου ωκεανού, αλλά συμβαίνει στην γη. Η κοιλάδα της Ανατολικής Αφρικής είναι ένα πρωταρχικό παράδειγμα. Καθώς οι ηπείρους απομακρύνονται, η κρούστα, δημιουργώντας κοιλάδες και μερικές φορές ηφαιστειακή δραστηριότητα.
2. Ζώνες Υποτοικίας:
* Ωκεανικά χαρακώματα: Όπου μια ωκεάνια πλάκα υπεκτείνεται κάτω από μια άλλη πλάκα (ωκεανική ή ηπειρωτική), η φθίνουσα πλάκα στρέφεται και κυματίζει. Η διαδικασία κάμψης και τέντωμα αποδυναμώνει την κρούστα, καθιστώντας την λεπτότερη.
3. Περιοχές ενεργού ηφαιστείου:
* hotspots: Περιοχές της ηφαιστειακής δραστηριότητας που δεν σχετίζονται άμεσα με τα όρια των πλακών. Το ανερχόμενο μάγμα από το μανδύα μπορεί να προκαλέσει την διόγκωση της κρούστας προς τα πάνω και λεπτό. Τα νησιά της Χαβάης είναι ένα καλό παράδειγμα ενός hotspot.
4. Περιοχές επέκτασης στρες:
* Ζώνες σφάλματος: Περιοχές όπου η κρούστα τεντώνεται και τραβιέται χωριστά. Αυτές οι περιοχές μπορούν να παρουσιάσουν αραίωση και σχηματισμό grabens (downthrown blocks).
5. Περιοχές διάβρωσης:
* οροσειρά: Ενώ τα βουνά αρχικά κατασκευάζονται από τεκτονικές δυνάμεις, η διάβρωση μπορεί να ξεπεράσει σημαντικά την κρούστα με την πάροδο του χρόνου. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε περιοχές με υψηλά ποσοστά ανύψωσης και καιρού.
Θυμηθείτε: Η αραίωση της κρούστας είναι μια δυναμική διαδικασία που συμβαίνει συνεχώς σε διάφορα μέρη της γης. Επηρεάζεται από διάφορους γεωλογικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της τεκτονικής πλάκας, της ηφαιστειακής δραστηριότητας και της διάβρωσης.
