Πώς σχηματίζεται η ωκεάνια κρούστα σε ένα αποκλίνον όριο πλάκας;
1. Διαχωρισμός πλάκας:
- Τα διαφορετικά όρια πλάκας είναι περιοχές όπου οι τεκτονικές πλάκες απομακρύνονται.
- Ο διαχωρισμός δημιουργεί ένα κενό, τραβώντας την υπάρχουσα κρούστα μακριά από τη ζώνη ρήξης.
2. Μανδύα προς τα πάνω:
- Καθώς οι πλάκες απομακρύνονται, η πίεση στο υποκείμενο μανδύα μειώνεται.
- Αυτό επιτρέπει το ζεστό, λιγότερο πυκνό μάγμα από την ασθένεια (το ανώτερο στρώμα του μανδύα της Γης) να ανεβαίνει προς την επιφάνεια.
3. Τεχνοποίηση αποσυμπίεσης:
- Καθώς αυξάνεται το μάγμα, η μείωση της πίεσης αναγκάζει να λιώσει μερικώς. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται τήξη αποσυμπίεσης.
- Ο λιωμένος βράχος, που τώρα ονομάζεται μάγμα, είναι λιγότερο πυκνό από το περιβάλλον στερεό βράχο του μανδύα, οπότε συνεχίζει να ανεβαίνει.
4. Ηφαιστειακή δραστηριότητα:
- Το μάγμα φτάνει στην επιφάνεια μέσω ρωγμών και ηφαιστειακών αεραγωγών.
- Αυτό οδηγεί σε συχνές ηφαιστειακές εκρήξεις κατά μήκος της κορυφογραμμής των μέσων ωκεανών.
- Αυτές οι εκρήξεις απελευθερώνουν λάβα που δροσίζει και στερεοποιείται για να σχηματίσει νέα ωκεάνια κρούστα.
5. Διευκόλυνση θαλασσινού:
- Καθώς οι νέες μορφές κρούστας, ωθεί την παλαιότερη κρούστα μακριά από την κορυφογραμμή των μέσων ωκεανών, όπως ένας μεταφορικός ιμάντας.
- Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή ως Spreading Seafloor.
6. Σχηματισμός κορυφογραμμών μεσαίας ωκεανίας:
- Ο συνεχής σχηματισμός και η κίνηση της ωκεάνιας κρούστας δημιουργούν μια μακρά, υποβρύχια οροσειρά που ονομάζεται μεσαία ωκεανή κορυφογραμμή.
- Αυτή η κορυφογραμμή σηματοδοτεί τη θέση του ορίου αποκλίνουσας πλάκας.
Βασικά σημεία:
* Σύνθεση: Η ωκεάνια κρούστα αποτελείται κυρίως από βασάλτη, ένα σκοτεινό χρώμα, λεπτόκοκκο ηφαιστειακό βράχο.
* Ηλικία: Η παλαιότερη ωκεάνια κρούστα βρίσκεται πιο μακρύτερα από την κορυφογραμμή των μέσων ωκεανών, ενώ ο νεότερος βρίσκεται στην ίδια την κορυφογραμμή.
* Μαγνητικές ανωμαλίες: Η διαδικασία της διάδοσης του θαλασσινού νερού δημιουργεί εναλλασσόμενες ζώνες φυσιολογικής και αντιστρέβλωσης μαγνητικής πολικότητας στο πάτωμα των ωκεανών, οι οποίες παρέχουν πολύτιμες ενδείξεις για την τεκτονική πλάκας.
Συνοπτικά: Η διαδικασία του σχηματισμού των ωκεανών κρούστας στα όρια των αποκλίνουσων πλακών είναι ένας συνεχής κύκλος της αύξησης του μάγματος, στερεοποιείται σε νέα κρούστα και απομακρύνεται από τη ζώνη ρήξης, δημιουργώντας το δάπεδο του ωκεανού και συμβάλλοντας στη συνολική κίνηση των τεκτονικών πλακών.
