bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Επιστήμη της Γης

Ποιες δυνάμεις μέσα στην επιφάνεια του σχήματος της γης;

Η επιφάνεια της Γης διαμορφώνεται από μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση δυνάμεων, τόσο εσωτερική όσο και εξωτερική. Ακολουθεί μια κατανομή των μεγάλων εσωτερικών δυνάμεων:

1. Τεκτονική πλάκας:

* ρεύματα μεταφοράς: Το μανδύα της Γης, ένα στρώμα ζεστού, ημι-στερεού βράχου, βιώνει ρεύματα μεταφοράς. Θερμότερο, λιγότερο πυκνό υλικό αυξάνεται, ενώ πιο δροσερό, πυκνότερο υλικό βυθίζεται. Αυτή η κίνηση σέρνει τις τεκτονικές πλάκες, οι οποίες είναι άκαμπτα κομμάτια της λιθόσφαιρας της Γης, μαζί με αυτό.

* όρια πλάκας: Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των τεκτονικών πλακών δημιουργούν τις πιο δραματικές αλλαγές στην επιφάνεια της Γης. Αυτά τα όρια κατηγοριοποιούνται ως:

* CONTERGENT: Οι πλάκες συγκρούονται, με αποτέλεσμα τα βουνά (π.χ. Ιμαλάια), ηφαίστεια (π.χ. Mount Fuji) και σεισμούς (π.χ. σεισμός 2011 Tohoku).

* Divergent: Οι πλάκες κινούνται χωρισμένοι, δημιουργώντας νέα κρούστα ωκεανών (π.χ., μεσαία ατλαντική κορυφογραμμή) και κοιλάδες Rift (π.χ., ανατολική αφρικανική Rift Valley).

* Μετασχηματισμός: Οι πλάκες γλιστρούν από το άλλο οριζόντια, προκαλώντας σεισμούς (π.χ. σφάλμα San Andreas).

2. Ηφαιστειακός:

* Ηφαιστειακές εκρήξεις: Το μάγμα, τετηγμένο βράχο κάτω από την επιφάνεια της γης, ανεβαίνει στην επιφάνεια μέσω αεραγωγών και ρωγμών, εκρήγνυται ως λάβα, τέφρα και αέρια. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει βουνά, οροπέδια και νέες μορφές γης.

* καυτά σημεία: Οι περιοχές της ηφαιστειακής δραστηριότητας που δεν σχετίζονται άμεσα με τα όρια των πλακών, που συχνά προκαλούνται από τα πτερύγια της αυξανόμενης μάγματος από βαθιά μέσα στο μανδύα (π.χ., Χαβάη).

3. Isostasy:

* Βαρβική ισορροπία: Η κρούστα της γης "επιπλέει" στο πυκνότερο μανδύα, αναζητώντας ισορροπία με βάση την πυκνότητα και το πάχος του. Αυτό είναι γνωστό ως ισοστασία.

* Ρυθμίσεις Crustal: Οι μεταβολές του βάρους λόγω διάβρωσης, εναπόθεσης ή παγετώδης προκαλούν την αύξηση ή τη βύθιση της κρούστας για να διατηρηθεί η ισορροπία. Αυτό είναι εμφανές στην άνοδο των βουνών μετά την υποχώρηση του φύλλου πάγου.

4. Εσωτερικές πιέσεις:

* συμπίεση, ένταση και διάτμηση: Η κίνηση των τεκτονικών πλακών δημιουργεί εσωτερικές πιέσεις μέσα στην κρούστα της Γης. Αυτές οι τάσεις μπορούν να προκαλέσουν παραμόρφωση, αναδίπλωση, βλάβη και σεισμούς.

5. Μανδύα:

* ανοδική πορεία του καυτού υλικού: Τα μανδύα του μανδύα είναι στήλες του ζεστού, φουσκωμένου βράχου που ανεβαίνουν από βαθιά μέσα στο μανδύα. Μπορούν να δημιουργήσουν ηφαιστειακή δραστηριότητα και να προκαλέσουν ανύψωση της υπερκείμενης κρούστας.

Αυτές οι εσωτερικές δυνάμεις διαμορφώνουν συνεχώς την επιφάνεια της Γης, δημιουργώντας βουνά, κοιλάδες, ηφαίστεια και άλλα δραματικά χαρακτηριστικά. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτές οι διαδικασίες λειτουργούν εδώ και εκατομμύρια χρόνια και αλληλεπιδρούν συνεχώς και επηρεάζουν ο ένας τον άλλον.

Διαπαλιρροιακή Ζώνη

Διαπαλιρροιακή Ζώνη

Η μεσοπαλιρροιακή ζώνη είναι η ζώνη μεταξύ της παλίρροιας και της άμπωτης, που αναφέρεται επίσης ως παραθαλάσσια ζώνη, αιγιαλός ή παράκτια ζώνη. Η ενδοπαλιρροιακή ζώνη είναι επομένως ένα περιβάλλον όπου το θαλασσινό νερό και ο αέρας ανταλλάσσονται επανειλημμένα από το συνεχές σπάσιμο και υποχώρηση τ

Είναι ένα drone με θερμική κάμερα τόσο καλό στον εντοπισμό των φωλιών Songbird Grassland όσο οι παραδοσιακές μέθοδοι αναζήτησης;

Είναι ένα drone με θερμική κάμερα τόσο καλό στον εντοπισμό των φωλιών Songbird Grassland όσο οι παραδοσιακές μέθοδοι αναζήτησης;

Όπως αποτυπώνεται στη φράση, «το καναρίνι στο ανθρακωρυχείο», τα ωδικά πτηνά είναι γνωστό ότι είναι δείκτες της υγείας του οικοσυστήματος. Η ανίχνευση των καθοδικών τάσεων του πληθυσμού στα ωδικά πτηνά μπορεί να είναι μια ένδειξη για τους βιολόγους ότι ένα οικοσύστημα μειώνεται σε ποιότητα ή κινδυνε

Ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να κορυφωθεί έως το 2064

Ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να κορυφωθεί έως το 2064

Ο παγκόσμιος πληθυσμός μπορεί να κορυφωθεί στα 9,7 δισεκατομμύρια περίπου το 2064 πριν πέσει στα 8,8 δισεκατομμύρια μέχρι το τέλος του αιώνα, σύμφωνα με μια νέα μελέτη. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στήριξαν τις προβλέψεις τους σε μια πτώση του συνολικού ποσοστού γονιμότητας, που είναι