Ποιες παρατηρήσεις επιστήμονων οδήγησαν τελικά στη θεωρία της Continental Drift;

Η θεωρία της Continental Drift αναπτύχθηκε με την πάροδο του χρόνου από αρκετούς επιστήμονες, με κάθε μία να κάνει κρίσιμες παρατηρήσεις. Ακολουθούν μερικά βασικά στοιχεία και οι συνεισφορές τους:

* Abraham Ortelius (1596): Αν και δεν ήταν επιστήμονας με τη σύγχρονη έννοια, ο Ortelius, ένας χαρτογράφος, ήταν ο πρώτος που πρότεινε ότι οι ηπείρους θα μπορούσαν να έχουν συνδεθεί κάποτε. Παρατήρησε τις αντίστοιχες ακτές της Νότιας Αμερικής και της Αφρικής και φώναξε ότι είχαν διαχωριστεί.

* Francis Bacon (1620): Ο Bacon, φιλόσοφος και επιστήμονας, παρατήρησε επίσης τις αντίστοιχες ακτές και πρότεινε ότι θα μπορούσαν να έχουν διαχωριστεί από μια μεγάλη πλημμύρα.

* Antonio Snider-Pellegrini (1858): Ο Snider-Pellegrini ήταν ένας γαλλικός γεωλόγος που δημοσίευσε έναν χάρτη που δείχνει πώς οι ηπείρους θα μπορούσαν να ταιριάζουν μαζί, εστιάζοντας ειδικά στην προσαρμογή μεταξύ της Βόρειας Αμερικής και της Ευρώπης.

* Alfred Wegener (1912): Ο Wegener, ένας Γερμανός μετεωρολόγος και γεωφυσικός, θεωρείται ο «πατέρας» της θεωρίας της ηπειρωτικής μετατόπισης. Συγκέντρωσε σημαντικά στοιχεία από διάφορους τομείς, όπως:

* Αντιστοίχιση ακτών: Μελετήθηκε σχολαστικά η εφαρμογή των ηπείρων, ειδικά των ακτών του Ατλαντικού.

* απολιθωμένα στοιχεία: Βρήκε πανομοιότυπα απολιθώματα φυτών και ζώων σε ηπείρους που τώρα χωρίζονται από τεράστιους ωκεανούς, υποδηλώνοντας ότι κάποτε συνδέονταν.

* Γεωλογικά στοιχεία: Παρατήρησε τα αντίστοιχα είδη βράχου και οροσειρές σε όλες τις ηπείρους, υποδεικνύοντας ένα κοινό παρελθόν.

* Κλιματικά στοιχεία: Σημείωσε τα στοιχεία των παγετώδων σε τροπικές περιοχές και τα απολιθώματα των τροπικών φυτών σε πολικές περιοχές, υποδεικνύοντας ότι οι ηπείρους είχαν μετατοπίσει τις θέσεις τους.

Ενώ ο Wegener παρουσίασε τη θεωρία του με μια ισχυρή βάση αποδεικτικών στοιχείων, αρχικά συναντήθηκε με σκεπτικισμό από την επιστημονική κοινότητα. Η θεωρία του στερείται ενός εύλογου μηχανισμού για τον τρόπο με τον οποίο οι ηπείρους θα μπορούσαν να κινηθούν σε όλο τον κόσμο. Δεν ήταν μέχρι την ανάπτυξη της τεκτονικής πλάκας Στη δεκαετία του 1960, η οποία παρείχε έναν μηχανισμό για την ηπειρωτική μετατόπιση μέσω της κίνησης των τεκτονικών πλακών, ότι η θεωρία του Wegener απέκτησε ευρεία αποδοχή.

Συμπερασματικά, ενώ ο Wegener πιστώνεται με τη διαμόρφωση της θεωρίας της Continental Drift, πολλοί επιστήμονες μπροστά του είχαν κάνει παρατηρήσεις και συνέβαλαν στην ανάπτυξη αυτής της πρωτοποριακής ιδέας.