Ποιος εφευρέθηκε η θεωρία του παλαιομαγνητισμού;

Δεν υπάρχει ένας ενιαίος εφευρέτης της θεωρίας του παλαιομαγνητισμού. Αναπτύχθηκε μέσω του έργου πολλών επιστημόνων με την πάροδο του χρόνου. Ακολουθούν μερικά βασικά στοιχεία:

* David M.S. Balsley: Ο Balsley πιστώνεται με την πρώτη άμεση μέτρηση της παλαιομαγνητικής κατεύθυνσης σε βράχους στη δεκαετία του 1940.

* Patrick M.S. Blackett: Ο Blackett, νικητής του βραβείου Νόμπελ, έκανε κρίσιμες εξελίξεις στη δεκαετία του 1950, κυρίως επιβεβαιώνοντας ότι το μαγνητικό πεδίο της Γης είχε αντιστραφεί στο παρελθόν.

* Keith Runcorn: Το έργο του Runcorn στη δεκαετία του 1950 και του 1960 βοήθησε να δημιουργηθεί ο παλαιομαγνητισμός ως μια αξιόπιστη μέθοδος για τη μελέτη του προηγούμενου μαγνητικού πεδίου της Γης.

* John A. Jacobs: Η έρευνα του Jacobs για το Geodynamo, μια θεωρία που εξηγεί τη γενιά του μαγνητικού πεδίου της Γης, συνέβαλε στην κατανόηση του παλαιομαγνητισμού.

* Allan Cox, Richard Doell και Brent Dalrymple: Αυτό το τρίο, στη δεκαετία του 1960, δημοσίευσε την έρευνα ορόσημο για τις παλαιομαγνητικές αναστροφές που παρείχαν ισχυρά στοιχεία για την εξάπλωση του θαλασσινού νερού και την ηπειρωτική μετατόπιση, συμβάλλοντας τελικά στην αποδοχή της τεκτονικής πλάκας.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό δεν είναι μια εξαντλητική λίστα. Πολλοί άλλοι επιστήμονες συνέβαλαν στην ανάπτυξη του παλαιομαγνητισμού. Η θεωρία εξελίχθηκε μέσω μιας συνεργατικής διαδικασίας έρευνας, παρατήρησης και συζήτησης.