Ποια ήταν η συμβολή του Cavendishs στο Newton Law of Gravitation;
Ακολουθεί μια κατανομή του τρόπου με τον οποίο ταιριάζει η συμβολή του:
* Νόμος του Νεύτωνα: Ο νόμος της καθολικής βαρύτητας του Νεύτωνα δηλώνει ότι κάθε σωματίδιο στο σύμπαν προσελκύει κάθε άλλο σωματίδιο με δύναμη που είναι ανάλογη προς το προϊόν των μαζών τους και αντιστρόφως ανάλογη προς το τετράγωνο της απόστασης μεταξύ τους. Αυτό μπορεί να εκφραστεί ως:
* f =g * (m1 * m2) / r²
* Πού:
* F είναι η δύναμη της βαρύτητας
* Το G είναι η βαρυτική σταθερά
* Τα M1 και M2 είναι οι μάζες των δύο αντικειμένων
* r είναι η απόσταση μεταξύ των κέντρων τους
* Το κομμάτι που λείπει: Ο νόμος του Νεύτωνα περιέγραψε τη σχέση μεταξύ βαρύτητας και μάζας, αλλά δεν διευκρίνισε την πραγματική δύναμη της βαρυτικής δύναμης. Εκεί μπήκε ο Cavendish.
* Πείραμα του Cavendish: Σχεδίασε έξυπνα ένα πείραμα χρησιμοποιώντας ισορροπία στρέψης. Αυτό περιλάμβανε μια ελαφριά ράβδο με δύο σφαίρες μολύβδου που συνδέονται με τα άκρα του. Με τη μέτρηση της μικροσκοπικής συστροφής στη ράβδο που προκαλείται από τη βαρυτική έλξη μεταξύ των σφαιρών μολύβδου και των μεγαλύτερων σταθερών μπάλες μολύβδου, ο Cavendish ήταν σε θέση να υπολογίσει την τιμή του G.
Σημασία:
* Ποσοτικοποίηση βαρύτητας: Το πείραμα του Cavendish παρείχε την πρώτη ακριβή μέτρηση του G, δίνοντάς μας έναν τρόπο να ποσοτικοποιήσουμε τη δύναμη της βαρύτητας με πρακτικό τρόπο.
* Επικύρωση του Newton: Τα αποτελέσματά του επιβεβαίωσαν την εγκυρότητα του νόμου της καθολικής βαρύτητας του Νεύτωνα και βοήθησαν να εδραιωθεί η θέση του ως ακρογωνιαίος λίθος της φυσικής.
* Αντίκτυπος στην αστρονομία: Η αξία του G επέτρεψε στους επιστήμονες να υπολογίζουν με ακρίβεια τις μάζες των ουράνιων αντικειμένων όπως οι πλανήτες και τα αστέρια, οδηγώντας σε περαιτέρω εξελίξεις στην κατανόηση του σύμπαντος.
Στην ουσία, το έργο του Cavendish ήταν ζωτικής σημασίας για τη μετατροπή του θεωρητικού νόμου του Νεύτωνα σε μια συγκεκριμένη, μετρήσιμη δύναμη. Το πείραμά του τσιμέντο του Νεύτωνα και άνοιξε το δρόμο για μελλοντική βαρυτική έρευνα.
