Πώς κρατάει τη βαρύτητα τους πλανήτες και τα φεγγάρια τους σε τροχιά;

Η βαρύτητα, μία από τις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, είναι υπεύθυνη για τη συγκράτηση των πλανητών και των φεγγαριών τους σε τροχιά γύρω από τον ήλιο και ο ένας τον άλλον. Οι νόμοι κίνησης και καθολικής βαρύτητας του Isaac Newton παρέχουν το μαθηματικό πλαίσιο για να κατανοήσουν και να περιγράψουν αυτό το φαινόμενο.

1. :

Αυτός ο νόμος δηλώνει ότι κάθε αντικείμενο στο σύμπαν προσελκύει κάθε άλλο αντικείμενο με δύναμη ανάλογη προς το προϊόν των μαζών τους και αντιστρόφως ανάλογη προς το τετράγωνο της απόστασης μεταξύ των κέντρων τους. Με απλά λόγια, όσο μεγαλύτερη είναι η μάζα ενός αντικειμένου και όσο πιο κοντά είναι σε ένα άλλο αντικείμενο, τόσο ισχυρότερη είναι η βαρυτική δύναμη μεταξύ τους.

2. Πλανήτες γύρω από τον ήλιο :

Κάθε πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα περιστρέφει τον ήλιο σε ένα ελλειπτικό μονοπάτι, με τον ήλιο σε μία από τις εστίες της ελλειπτικής. Σύμφωνα με τους νόμους του Νεύτωνα, η βαρυτική δύναμη μεταξύ του ήλιου και κάθε πλανήτη παρέχει την κεντρομόλη δύναμη που απαιτείται για τη διατήρηση της κυκλικής κίνησης του πλανήτη γύρω από τον ήλιο. Η ταχύτητα του πλανήτη εξασφαλίζει ότι δεν πέφτει στον ήλιο λόγω της βαρυτικής έλξης.

3. :

Ομοίως, τα φεγγάρια που περιστρέφονται γύρω από τους πλανήτες επηρεάζονται επίσης από τη βαρυτική δύναμη που ασκείται από τους πλανήτες. Το τροχιακό μονοπάτι του φεγγαριού γύρω από τον πλανήτη διέπεται από τις ίδιες αρχές με τους πλανήτες που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο. Η βαρυτική δύναμη μεταξύ του πλανήτη και των φεγγαριών του διατηρεί τα φεγγάρια στις αντίστοιχες τροχιές τους.

4. ελλειπτικές τροχιές :

Το ελλειπτικό σχήμα των πλανητικών και σεληνιακών τροχιών είναι συνέπεια της αλληλεπίδρασης μεταξύ της βαρυτικής δύναμης και των αρχικών συνθηκών της κίνησης των αντικειμένων. Οι ταχύτητες και οι θέσεις των πλανητών και των φεγγίων κατά τη στιγμή του σχηματισμού τους καθορίζουν το σχήμα και την εκκεντρότητα των τροχιών τους.

5. παλιρροϊκά εφέ :

Η βαρύτητα προκαλεί επίσης παλιρροιακές επιδράσεις στη Γη, οι οποίες είναι πιο αξιοσημείωτες στην άνοδο και την πτώση των επιπέδων των ωκεανών. Η βαρυτική έλξη του φεγγαριού και ο ήλιος δημιουργούν παραλλαγές στο βαρυτικό πεδίο της Γης, με αποτέλεσμα τις παλιρροιακές εξογκώσεις. Αυτές οι παλιρροιακές δυνάμεις επηρεάζουν τα σώματα του νερού, προκαλώντας τους να διογκώνονται προς το φεγγάρι και τον ήλιο.

6. βαρυτικές αλληλεπιδράσεις και σταθερότητα :

Οι βαρυτικές δυνάμεις μεταξύ των ουράνιων σωμάτων επηρεάζουν επίσης τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα τους. Οι βαρυτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πλανητών και τα φεγγάρια τους βοηθούν στη διατήρηση της σταθερότητας των τροχιών τους με την πάροδο του χρόνου. Οι διαταραχές σε αυτές τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις μπορούν να οδηγήσουν σε σταδιακές αλλαγές στις τροχιές, όπως η πρίζα του άξονα της Γης.

Συνοπτικά, η βαρύτητα δρα ως η κύρια δύναμη που κρατά τους πλανήτες και τα φεγγάρια τους σε τροχιά. Διεξείνει την πρότασή τους, διατηρεί τη σταθερότητα των τροχιών τους και επηρεάζει διάφορα ουράνια φαινόμενα, συμπεριλαμβανομένων των παλίρροιων και των ελλειπτικών σχημάτων των τροχιών τους.