Γιατί η Aristoles η Geocentric Theory απέτυχε να ταιριάζει με τις αναμενόμενες προβλέψεις;
1. Αναδρομική κίνηση των πλανητών: Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα ήταν η εξήγηση της οπισθοδρομικής κίνησης των πλανητών. Αυτή είναι η φαινομενική κίνηση προς τα πίσω των πλανητών ενάντια στα αστέρια του φόντου. Το μοντέλο του Αριστοτέλη, με τους πλανήτες να κινούνται σε τέλειους κύκλους γύρω από τη γη, δεν μπορούσαν να εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο. Απαιτούσε πολύπλοκες και τεχνητές εξηγήσεις όπως οι επιτιδκυκλές (μικρότεροι κύκλοι στους οποίους κινούνται οι πλανήτες) και οι οδηγοί (σημεία εκτός κέντρου από τη γη) για να υπολογίσουν την οπισθοδρομική κίνηση.
2. Έλλειψη αστρικών παραλλαξιών: Εάν η γη κινείται γύρω από τον ήλιο, όπως προτάθηκε αργότερα από τον Κοπέρνικο, τότε θα πρέπει να υπάρξει μια μετρήσιμη μετατόπιση στις φαινομενικές θέσεις των αστεριών (Parallax). Ωστόσο, το μοντέλο του Αριστοτέλη, ακόμη και οι αστρονόμοι για αιώνες μετά από αυτόν, δεν μπορούσαν να παρατηρήσουν αυτό το παράλλαγμα. Αυτή η απουσία υποστήριξε περαιτέρω τη γεωκεντρική άποψη. Ωστόσο, ο λόγος για αυτή την έλλειψη παρατηρήσιμης παράλλαξης οφειλόταν στις τεράστιες αποστάσεις των αστεριών, οι οποίες ήταν πολύ μεγαλύτερες από τις αρχικές σκέψεις.
3. Ανακριβείς υπολογισμοί: Το μοντέλο του Αριστοτέλη βασιζόταν σε περιορισμένες αστρονομικές παρατηρήσεις και ασαφείς υπολογισμούς. Αυτό οδήγησε σε ανακρίβειες στην πρόβλεψη των πλανητικών θέσεων, οι οποίες ήταν αξιοσημείωτες με την πάροδο του χρόνου.
4. Απλότητα έναντι πραγματικότητας: Ενώ το μοντέλο του Αριστοτέλη ήταν εννοιολογικά απλό και κομψό, τελικά απέτυχε να αντικατοπτρίζει με ακρίβεια την πολυπλοκότητα του ηλιακού συστήματος. Αυτή η απλότητα οδήγησε σε μια αποσύνδεση μεταξύ των προβλέψεων και των πραγματικών παρατηρήσεων.
5. Έλλειψη επιστημονικής μεθόδου: Ενώ ο Αριστοτέλης ήταν ένας λαμπρός φιλόσοφος, οι μέθοδοι του δεν βασίζονταν στις συστηματικές παρατηρήσεις και στις αυστηρές δοκιμές που έγιναν το χαρακτηριστικό της επιστημονικής μεθόδου. Αυτό εμπόδισε την ανάπτυξη πιο ακριβών μοντέλων.
Συνοπτικά, το γεωκεντρικό μοντέλο του Αριστοτέλη απέτυχε να ταιριάξει τις αναμενόμενες προβλέψεις λόγω της ανικανότητάς του να εξηγεί την οπισθοδρομική κίνηση, την έλλειψη παρατηρήσιμης αστρικής παράλλαξης, την εξάρτηση από τους ανακριβείς υπολογισμούς και την εστίαση στην απλότητα έναντι της εμπειρικής ακρίβειας. Ενώ βασιλεύει εδώ και αιώνες, τελικά αντικαταστάθηκε από το ηλιοκεντρικό μοντέλο, το οποίο εξήγησε καλύτερα τις παρατηρούμενες κινήσεις των πλανητών.
