Πώς οι αστρονόμοι γνώριζαν πού να κοιτάξουν τον Neptune;
* Ανωμαλίες του Uranus: Στις αρχές της δεκαετίας του 1800, οι αστρονόμοι παρατήρησαν ότι το τροχιακό μονοπάτι του Ουρανού δεν ταιριάζει αρκετά με τις προβλέψεις που βασίζονται στους νόμους της βαρύτητας του Νεύτωνα. Υπήρχαν μικρές αλλά συνεπείς αποκλίσεις, υποδηλώνοντας την επιρροή ενός άλλου, αόρατου ουράνιου σώματος.
* Μαθηματικές προβλέψεις: Ο Urbain Le Verrier, ένας Γάλλος μαθηματικός, και ο John Couch Adams, ένας αγγλικός μαθηματικός, υπολογίζουν ανεξάρτητα τη θέση αυτού του υποθετικού αντικειμένου με βάση τις αποκλίσεις του Ουρανού. Οι υπολογισμοί τους ήταν αξιοσημείωτα παρόμοιοι, προβλέποντας έναν αόρατο πλανήτη σε μια συγκεκριμένη περιοχή του ουρανού.
* επιβεβαίωση με παρατήρηση: Το 1846, ο Johann Gottfried Galle, γερμανός αστρονόμος, χρησιμοποίησε τους υπολογισμούς του Le Verrier για να αναζητήσει την προβλεπόμενη περιοχή του ουρανού. Βρίσκεται με επιτυχία ένα αχνό μπλε αντικείμενο, που αργότερα επιβεβαίωσε ότι ήταν ο πλανήτης Ποσειδώνας, μέσα σε ένα βαθμό της πρόβλεψης του Le Verrier.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι:
* Τόσο ο Le Verrier όσο και ο Adams αξίζουν πίστωση: Ενώ οι υπολογισμοί του Le Verrier ήταν ελαφρώς πιο ακριβείς και χρησιμοποιήθηκαν από τον Galle για την ανακάλυψη, ο Adams έκανε τους υπολογισμούς του νωρίτερα και ανεξάρτητα. Η "ανακάλυψη" ήταν μια συνεργατική προσπάθεια.
* Η ανακάλυψη του Ποσειδώνα ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα: Ήταν ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε μαθηματικά πριν παρατηρηθεί, μια απόδειξη της εξουσίας της επιστημονικής έρευνας και της ακρίβειας των νόμων βαρύτητας του Νεύτωνα.
Ως εκ τούτου, οι αστρονόμοι δεν "γνώριζαν" πού να κοιτάξουν με την έννοια της συγκεκριμένης διεύθυνσης. Χρησιμοποίησαν μαθηματικούς υπολογισμούς και παρατηρούσαν ανωμαλίες στην τροχιά του Ουρανού για να συμπεράνουν την ύπαρξη και τη γενική θέση ενός νέου πλανήτη, ο οποίος στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε μέσω παρατήρησης.
