Ποια είναι η θεωρία του Αϊνστάιν για τα παράλληλα σύμπαντα;
Ωστόσο, ορισμένες ερμηνείες των θεωριών του, ιδιαίτερα εκείνων που σχετίζονται με κβαντική μηχανική και κοσμολογία , έχουν οδηγήσει σε ιδέες για παράλληλα σύμπαντα.
Ακολουθεί μια ανάλυση του τρόπου με τον οποίο οι θεωρίες του Αϊνστάιν σχετίζονται με την έννοια των παράλληλων σύμπαντες:
* Γενική σχετικότητα και το εκτεταμένο σύμπαν: Η θεωρία της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν περιγράφει τη βαρύτητα ως συνέπεια της καμπυλότητας του χωροχρόνου. Αυτό οδήγησε στην κατανόηση ενός αναπτυσσόμενου σύμπαντος, το οποίο ανοίγει τη δυνατότητα πολλαπλών σύμπαντες που υπάρχουν σε ένα "multiverse". Η ιδέα είναι ότι αυτά τα σύμπαντα θα μπορούσαν να έχουν διαφορετικούς φυσικούς νόμους, σταθερές και ακόμη και διαφορετικές ιστορίες.
* Κβαντική μηχανική και η ερμηνεία πολλών κόσμων: Η περίεργη κβαντική μηχανική, συγκεκριμένα η έννοια της υπέρθεσης (όπου τα σωματίδια μπορούν να υπάρχουν σε πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα), έχει προκαλέσει την "ερμηνεία πολλών κόσμων". Αυτή η ερμηνεία υποδηλώνει ότι κάθε πιθανό αποτέλεσμα ενός κβαντικού συμβάντος συμβαίνει σε ένα ξεχωριστό σύμπαν.
* Αιώνιος πληθωρισμός: Αυτή η θεωρία, η οποία βασίζεται στην πληθωριστική κοσμολογία (μια περίοδο ταχείας επέκτασης μετά το Big Bang), υποδηλώνει ότι το σύμπαν μας είναι μόνο μία φούσκα σε μια συνεχώς διευρυνόμενη "πολυσπόθη" φυσαλίδες. Κάθε φούσκα αντιπροσωπεύει ένα ξεχωριστό σύμπαν με το δικό του σύνολο φυσικών νόμων και σταθερών.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι:
* Ο Αϊνστάιν δεν θεωρήθηκε ρητά για τα παράλληλα σύμπαντα. Οι έννοιες που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι ερμηνείες του έργου του από άλλους φυσικούς.
* Δεν υπάρχει οριστική απόδειξη της ύπαρξης παράλληλων σύμπαντων. Αυτές οι ιδέες βασίζονται σε θεωρητικά πλαίσια και ερμηνείες που εξακολουθούν να συζητούνται και να διερευνώνται.
Ενώ ο ίδιος ο Αϊνστάιν δεν υποστήριζε συγκεκριμένα τα παράλληλα σύμπαντα, το έργο του έθεσε το θεμέλιο για πολλές από τις θεωρίες που διερευνούν τη δυνατότητα πολλαπλών σύμπαντων.
