Πώς γνώριζε η NASA ότι η βαρύτητα ήταν μικρότερη από τη γη πριν φτάσουν εκεί;

Η NASA δεν χρειάστηκε να πάει φυσικά στο φεγγάρι για να γνωρίζει ότι η βαρύτητά της ήταν μικρότερη από τη Γη. Χρησιμοποίησαν αρκετές μεθόδους για να υπολογίσουν αυτό:

1. Παρατηρώντας την τροχιά του φεγγαριού:

* Οι νόμοι της πλανητικής κίνησης του Kepler: Αυτοί οι νόμοι, που διαμορφώνονται πριν από αιώνες, περιγράφουν τη σχέση μεταξύ της τροχιακής περιόδου ενός πλανήτη, της απόστασής του από τον ήλιο και της μάζας του ήλιου. Η εφαρμογή αυτών των νόμων στην τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη επέτρεψε στους επιστήμονες να καθορίσουν τη μάζα του φεγγαριού.

* Ο νόμος της καθολικής βαρύτητας του Νεύτωνα: Αυτός ο νόμος δηλώνει ότι η δύναμη της βαρύτητας μεταξύ δύο αντικειμένων είναι άμεσα ανάλογη με το προϊόν των μαζών τους και αντιστρόφως ανάλογη προς το τετράγωνο της απόστασης μεταξύ τους. Γνωρίζοντας τη μάζα του φεγγαριού και την απόσταση της από τη γη, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να υπολογίσουν τη βαρυτική δύναμη που ενεργεί πάνω σε αυτήν και έτσι τη βαρύτητα του φεγγαριού.

2. Παρατηρώντας την επίδραση του φεγγαριού στη γη:

* Tides: Η βαρυτική έλξη του φεγγαριού προκαλεί παλίρροιες στη γη. Μελετώντας τα παλιρροιακά πρότυπα, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να εκτιμήσουν τη μάζα του φεγγαριού και τη βαρυτική επιρροή της.

3. Χρησιμοποιώντας δεδομένα διαστημικού σκάφους:

* Τρότες διαστημικού σκάφους: Οι τροχιές του διαστημικού σκάφους που περιστρέφονται γύρω από το φεγγάρι παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με το βαρυτικό πεδίο της Σελήνης. Αναλύοντας αυτές τις τροχιές, οι επιστήμονες μπορούν να χαρτογραφήσουν τη βαρύτητα του φεγγαριού με μεγάλη ακρίβεια.

Συνοπτικά, η NASA χρησιμοποίησε ένα συνδυασμό φυσικών νόμων, αστρονομικών παρατηρήσεων και δεδομένων διαστημικού σκάφους για να υπολογίσει τη βαρύτητα του φεγγαριού πριν στείλει ανθρώπους εκεί. Αυτές οι μέθοδοι τους επέτρεψαν να γνωρίζουν ότι η βαρύτητα του φεγγαριού ήταν περίπου 1/6 της γης.