Πώς μελετά τους επιστήμονες το εσωτερικό των φεγγίων;
1. Μετρήσεις βαρύτητας:
* Αποστολές Lunar Orbiter: Διαστημικό σκάφος όπως το Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO) χάρτη του βαρυτικού πεδίου του φεγγαριού ακριβώς. Οι παραλλαγές στο πεδίο βαρύτητας αποκαλύπτουν συγκεντρώσεις μάζας και κενά μέσα στο φεγγάρι, παρέχοντας πληροφορίες σχετικά με την πυκνότητα και την κατανομή των υλικών στο εσωτερικό.
* Λέιζερ που κυμαίνεται: Αντικατοπτρίζοντας τα λέιζερ από τους επαναπροσανατολιστές που τοποθετούνται στην επιφάνεια του φεγγαριού από τους αστροναύτες του Απόλλωνα μετρά την απόσταση από το φεγγάρι με απίστευτη ακρίβεια. Αυτές οι μετρήσεις συμβάλλουν στον προσδιορισμό της περιστροφής και της ταλάντωσης του φεγγαριού, αποκαλύπτοντας πληροφορίες σχετικά με τη διανομή της μάζας στο εσωτερικό της.
2. Σεισμική ανάλυση:
* Σεισμομετρικά: Οι αποστολές Apollo τοποθετούσαν σεισμομέτρια στην επιφάνεια του φεγγαριού. Αυτά τα όργανα ανίχνευσαν τα φεγγαριά, τα οποία παρείχαν ενδείξεις για την εσωτερική δομή και τη σύνθεση του φεγγαριού. Η ανάλυση της ταχύτητας και της διαδρομής των σεισμικών κυμάτων βοηθά τους επιστήμονες να συμπεράνουν τις ιδιότητες των διαφόρων στρωμάτων μέσα στο φεγγάρι.
* Επιπτώσεις μετεωρίτη: Οι επιπτώσεις των μετεωροειδών στο φεγγάρι δημιουργούν σεισμικά κύματα που μπορούν να ανιχνευθούν με όργανα. Η μελέτη αυτών των κυμάτων παρέχει πληροφορίες για τη δομή και τη σύνθεση του φλοιού και του μανδύα του φεγγαριού.
3. Ανάλυση μαγνητικού πεδίου:
* μαγνητόμετρα: Διαστημικό σκάφος όπως το LRO μετρούν το αδύναμο μαγνητικό πεδίο του φεγγαριού. Αυτές οι πληροφορίες αποκαλύπτουν ότι το φεγγάρι έχει ένα μικρό, τοπικό μαγνητικό πεδίο, το οποίο υποδηλώνει έναν πυρήνα που μπορεί να είναι μερικώς λιωμένος.
4. Θερμικές μελέτες:
* Αισθητήρες υπέρυθρων: Το διαστημικό σκάφος όπως το LRO μετρεί τη θερμοκρασία της επιφάνειας του φεγγαριού, η οποία ποικίλλει ανάλογα με τη σύνθεση των πετρωμάτων και το βάθος του σεληνιακού regolith. Η ανάλυση αυτών των παραλλαγών μπορεί να αποκαλύψει ενδείξεις σχετικά με τη ροή θερμότητας από το εσωτερικό του φεγγαριού.
5. Ανάλυση δείγματος:
* σεληνιακοί βράχοι: Δείγματα σεληνιακών πετρωμάτων που φέρουν πίσω από αποστολές Apollo παρέχουν άμεση απόδειξη του εσωτερικού του φεγγαριού. Η μελέτη της σύνθεσης και των ισοτοπικών αναλογιών αυτών των δειγμάτων αποκαλύπτει πληροφορίες σχετικά με το σχηματισμό και την εξέλιξη του φεγγαριού.
6. Μοντελοποίηση υπολογιστών:
* αριθμητικές προσομοιώσεις: Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν μοντέλα υπολογιστών που βασίζονται σε δεδομένα από τις μεθόδους που περιγράφηκαν παραπάνω για να προσομοιώσουν την εσωτερική δομή και την εξέλιξη της Σελήνης. Αυτά τα μοντέλα βοηθούν τις δοκιμές δοκιμών και κάνουν προβλέψεις για τη σύνθεση και τη δυναμική του φεγγαριού.
Ενώ έχουμε μάθει πολλά για το εσωτερικό του φεγγαριού, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές αναπάντητες ερωτήσεις. Η συνέχιση της εξερεύνησης και της έρευνας χρησιμοποιώντας αυτές τις τεχνικές, καθώς και μελλοντικές αποστολές, θα παράσχει περισσότερες γνώσεις σε αυτό το συναρπαστικό ουράνιο σώμα.
