Υπό το πρίσμα της σύγχρονης θεωρίας του ηλιακού συστήματος, γιατί οι πλανήτες των τροχιών βρίσκονται σε σχεδόν το ίδιο επίπεδο;

Η σύγχρονη θεωρία του ηλιακού συστήματος, συγκεκριμένα η υπόθεση nebular , εξηγεί γιατί οι πλανήτες περιστρέφονται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο. Εδώ είναι η κατανομή:

1. Η γέννηση του ηλιακού συστήματος:

* Το ηλιακό σύστημα ξεκίνησε ως ένα γιγαντιαίο, περιστρεφόμενο σύννεφο αερίου και σκόνης που ονομάζεται ηλιακό νεφέλωμα .

* Αυτό το σύννεφο είχε μια μικρή, εγγενή περιστροφή.

2. Διατήρηση της γωνιακής ορμής:

* Καθώς το νεφέλωμα κατέρρευσε κάτω από τη δική του βαρύτητα, η ταχύτητα περιστροφής αυξήθηκε λόγω της διατήρησης της γωνιακής ορμής . Φανταστείτε έναν σκίτσο που τραβά τα χέρια τους, γυρίζοντας γρηγορότερα.

* Αυτή η αυξημένη περιστροφή ισοπεδώνει το νεφέλωμα σε ένα δίσκο, σαν μια περιστρεφόμενη ζύμη πίτσας.

3. Σχηματισμός Planetesimal:

* Μέσα σε αυτό το δίσκο, τα σωματίδια σκόνης και αερίου συγκρούστηκαν και κολλούσαν μαζί, σχηματίζοντας μεγαλύτερες συστάδες που ονομάζονται planetesimals .

* Αυτοί οι πλανήτες συνέχισαν να συσσωρεύουν υλικό, τελικά αναπτύσσονται στους πλανήτες που βλέπουμε σήμερα.

4. Το επίπεδο του δίσκου:

* Επειδή τα πλανήτες που σχηματίστηκαν μέσα στον πεπλατυσμένο δίσκο, οι τροχιές τους ευθυγραμμίζονται φυσικά με το επίπεδο του δίσκου, που είναι το Ecliptic Plane .

5. Βαρβική επιρροή:

* Η βαρύτητα του μαζικού ήλιου επηρέασε περαιτέρω τις τροχιές των πλανητών, διατηρώντας τους περιορισμένες σε ένα σχετικά επίπεδο επίπεδο.

6. Εξαιρέσεις και παραλλαγές:

* Ενώ οι περισσότεροι πλανήτες περιστρέφονται στο ίδιο επίπεδο, υπάρχουν μικρές παραλλαγές λόγω βαρυτικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ πλανητών και άλλων ουράνιων αντικειμένων. Για παράδειγμα, η τροχιά του Πλούτωνα είναι σημαντικά κεκλιμένη σε σύγκριση με τους άλλους πλανήτες.

* Το πρώιμο ηλιακό σύστημα ήταν χαοτικό, με πλανήτες περιστασιακά μετατοπίζοντας τροχιές και ακόμη και συγκρούσεις.

Συνοπτικά, οι πλανήτες στην τροχιά του ηλιακού μας συστήματος σχεδόν στο ίδιο επίπεδο επειδή σχηματίστηκαν μέσα σε ένα πεπλατυσμένο δίσκο αερίου και σκόνης, που οδηγούνται από τη διατήρηση της γωνιακής ορμής και επηρεάζονται από τη βαρύτητα του ήλιου. Ενώ υπάρχουν μικρές παραλλαγές, η συνολική ευθυγράμμιση των τροχιών αποτελεί μαρτυρία των θεμελιωδών αρχών της φυσικής που διέπουν το σχηματισμό του ηλιακού συστήματος.