Τι συμβαίνει με ένα μεγάλο αστέρι όταν εξαντληθεί το καύσιμο;
1. CORE CORLAPSE:
* Εξάντληση υδρογόνου: Ο πυρήνας του αστεριού, όπου λαμβάνει χώρα η πυρηνική σύντηξη, συγχωνεύει κυρίως το υδρογόνο σε ήλιο. Όταν το υδρογόνο εξαντληθεί, η σύντηξη σταματά, προκαλώντας τον πυρήνα να συρρικνωθεί υπό τη δική του βαρύτητα.
* καύση ηλίου: Ο πυρήνας γίνεται τόσο ζεστός και πυκνός που το ήλιο αρχίζει να συγχωνεύεται σε άνθρακα και οξυγόνο. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει την ενέργεια, επιβραδύνοντας προσωρινά την κατάρρευση.
* Σχηματισμός σιδήρου: Τελικά, ο πυρήνας γίνεται ως επί το πλείστον σιδήρου, ένα πολύ σταθερό στοιχείο που δεν μπορεί να συγχωνευθεί για να απελευθερώσει ενέργεια. Αυτό σηματοδοτεί την αρχή του τέλους.
* CORE CORLAPSE: Χωρίς σύντηξη για να εξουδετερώσει τη βαρύτητα, ο πυρήνας του σιδήρου καταρρέει στον εαυτό του σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, φτάνοντας σε απίστευτα υψηλές θερμοκρασίες και πυκνότητες.
2. Έκρηξη Supernova:
* Κύμα σοκ: Ο πυρήνας που καταρρέει δημιουργεί ένα ισχυρό κύμα κλονισμού που εκρήγνυται προς τα έξω μέσα από τα εξωτερικά στρώματα του αστεριού.
* Πυρηνικές αντιδράσεις: Η έντονη θερμότητα και η πίεση ενεργοποιούν μια έκρηξη πυρηνικών αντιδράσεων, μετατρέποντας τα εξωτερικά στρώματα του αστεριού σε βαρύτερα στοιχεία όπως το χρυσό, το ουράνιο και το πλατίνα.
* εκτίναξη: Το κύμα κλονισμού διαχωρίζει το αστέρι, απελευθερώνοντας μια τεράστια ποσότητα ενέργειας και ρίχνοντας τα εξωτερικά στρώματα στο διάστημα.
3. Υπόλοιπο:
* Αστέρι νετρονίων: Εάν η αρχική μάζα του αστεριού ήταν μεταξύ 8 και 25 φορές εκείνη του ήλιου μας, ο πυρήνας καταρρέει σε ένα πυκνό, γρήγορα περιστρεφόμενο αστέρι νετρονίων, λίγα μίλια.
* Μαύρη τρύπα: Για τα αστέρια ακόμα πιο μαζικά από 25 ηλιακές μάζες, ο πυρήνας καταρρέει περαιτέρω, καθιστώντας μια μαύρη τρύπα, μια περιοχή χωροχρόνου όπου η βαρύτητα είναι τόσο έντονη που τίποτα, ούτε καν ελαφρύ, μπορεί να ξεφύγει.
Η κληρονομιά της σουπερνόβα:
* βαριά στοιχεία: Οι Supernovae είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία και τη διασπορά των περισσότερων από τα βαριά στοιχεία του σύμπαντος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι απαραίτητα για τη ζωή.
* κοσμική σκόνη: Η έκρηξη δημιουργεί επίσης τεράστιες ποσότητες κοσμικής σκόνης, η οποία παρέχει τις πρώτες ύλες για το σχηματισμό νέων αστεριών και πλανητών.
Συνοπτικά, ο θάνατος ενός μεγάλου αστεριού είναι ένα θεαματικό και βίαιο γεγονός, αφήνοντας πίσω του είτε ένα αστέρι νετρονίων είτε μια μαύρη τρύπα και εμπλουτίζοντας το σύμπαν με βαριά στοιχεία και κοσμική σκόνη.
