Πότε ήταν η ατομική θεωρία και η σχετικότητα;
Ατομική θεωρία
* Αρχαίοι Έλληνες (5ος αιώνας π.Χ.): Οι φιλόσοφοι όπως ο Δημοκρατικός πρότειναν την ιδέα των ατόμων ως θεμελιώδη, αδιαίρετα σωματίδια.
* 1803: Ο John Dalton πρότεινε την ατομική του θεωρία, η οποία δήλωσε ότι τα στοιχεία αποτελούνται από άτομα, τα άτομα του ίδιου στοιχείου είναι πανομοιότυπα και τα άτομα συνδυάζονται σε αναλογίες ολόκληρου αριθμού για να σχηματίσουν ενώσεις. Αυτό σημάδεψε ένα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη της σύγχρονης ατομικής θεωρίας.
* 1897: J.J. Η Thomson ανακάλυψε το ηλεκτρόνιο, προκαλώντας το μοντέλο του Dalton και οδήγησε στην ανάπτυξη του μοντέλου πουτίγκα δαμάσκηνου του ατόμου.
* 1911: Το πείραμα χρυσού αλουμινίου του Ernest Rutherford καθιέρωσε την ύπαρξη ενός θετικά φορτισμένου πυρήνα στο κέντρο του ατόμου.
* 1913: Ο Niels Bohr πρότεινε το μοντέλο του ατόμου, το οποίο εξήγησε τις φασματικές γραμμές του υδρογόνου και την ποσοτικοποίηση των επιπέδων ενέργειας.
* 1920s-1930s: Η ανάπτυξη της κβαντικής μηχανικής εξέφρασε περαιτέρω την κατανόησή μας για το άτομο.
Θεωρία της σχετικότητας
* 1905: Ο Albert Einstein δημοσίευσε την ειδική θεωρία της σχετικότητας, η οποία επανάσταση στην κατανόηση του χώρου, του χρόνου και της βαρύτητας. Εισήγαγε έννοιες όπως διαστολή χρόνου, συστολή μήκους και ισοδυναμία της μάζας και της ενέργειας.
* 1915: Ο Αϊνστάιν δημοσίευσε τη γενική θεωρία της σχετικότητας, η οποία επέκτεινε την ειδική θεωρία για να συμπεριλάβει τη βαρύτητα. Περιέγραψε τη βαρύτητα ως καμπυλότητα του χωροχρόνου που προκαλείται από μαζικά αντικείμενα.
Περίληψη
Η ατομική θεωρία έχει μια μακρά και πολύπλοκη ιστορία, εξελίσσεται σε αιώνες μέσω διαφόρων μοντέλων και ανακαλύψεων. Η θεωρία της σχετικότητας, από την άλλη πλευρά, αναπτύχθηκε κυρίως από τον Albert Einstein στις αρχές του 20ου αιώνα. Ενώ και οι δύο θεωρίες είναι θεμελιώδεις για την κατανόησή μας για το σύμπαν, αντιμετωπίζουν διαφορετικές πτυχές της πραγματικότητας.
