Πώς οι πλανήτες δεν καταρρέουν ο ένας στον άλλο;
* Βαρύτητα και τροχιακή μηχανική: Κάθε πλανήτης περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο σε ένα περίπου ελλειπτικό μονοπάτι. Η τεράστια βαρύτητα του ήλιου κρατά τους πλανήτες στις τροχιές τους. Οι πλανήτες είναι επίσης αρκετά μακριά ώστε η βαρυτική επιρροή τους ο ένας στον άλλο είναι σχετικά αδύναμο.
* Σταθερότητα τροχιάς: Οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο για δισεκατομμύρια χρόνια και οι τροχιές τους είναι σχετικά σταθερές. Αυτή η σταθερότητα οφείλεται σε ισορροπία των βαρυτικών δυνάμεων και στο γεγονός ότι οι πλανήτες κινούνται με τη σωστή ταχύτητα για να διατηρήσουν τις τροχιές τους.
* Πλανητική απόσταση: Οι πλανήτες βρίσκονται σε απόσταση με τρόπο που ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες σύγκρουσης. Οι αποστάσεις μεταξύ των πλανητών είναι τεράστιες, με τον πλησιέστερο γείτονα στη γη, την Αφροδίτη, να είναι εκατομμύρια μίλια μακριά.
* Νόμοι του Kepler: Οι νόμοι της πλανητικής κίνησης του Johannes Kepler περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο οι πλανήτες κινούνται σε ελλειπτικές τροχιές. Αυτοί οι νόμοι συμβάλλουν στην εξήγηση της σταθερότητας και της προβλεψιμότητας των πλανητικών τροχιών.
* γωνιακή ορμή: Οι πλανήτες έχουν γωνιακή ορμή, η οποία είναι ένα μέτρο της τάσης τους να συνεχίσουν να περιστρέφονται. Αυτό βοηθά να τους κρατήσουν να κινούνται στις τροχιές τους.
μια ελαφριά προειδοποίηση: Ενώ οι συγκρούσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες, μπορούν να συμβούν! Για παράδειγμα, η ζώνη αστεροειδών μεταξύ του Άρη και του Δία είναι απόδειξη προηγούμενων συγκρούσεων. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα ενός αδίστακτου αστεροειδούς ή κομήτη που επηρεάζει έναν πλανήτη, αν και η πιθανότητα είναι εξαιρετικά χαμηλή.
Συνολικά, ο συνδυασμός των βαρυτικών δυνάμεων, της τροχιακής μηχανικής, της πλανητικής απόστασης και της γωνιακής ορμής καθιστά το ηλιακό μας σύστημα εκπληκτικά σταθερό μέρος.