* Mercury
* Venus
* Γη
* Άρης
* Jupiter
* Κρόνος
Δεν ήξερε για τον Ουρανό, τον Ποσειδώνα ή οποιονδήποτε από τους πλανήτες των νάνων όπως ο Πλούτωνας, όπως ανακαλύφθηκαν πολύ αργότερα.
Ο Ήλιος πλησιάζει αργά στο μέγιστο σημείο του κύκλου του, όπως μπορούμε να δούμε από τις πιο συχνές προειδοποιήσεις για γεωμαγνητικές καταιγίδες. Καθώς το αστέρι μας γίνεται πιο ενεργό, εκτοξεύει περισσότερα φορτισμένα σωματίδια έξω στο ηλιακό σύστημα με τη μορφή στεφανιαίων εκτινάξεων μάζας (CME).
Οι φωτογραφίες του πυρήνα του κομήτη 67P/Churyumov-Gerasimenko δείχνουν το απροσδόκητο σχήμα του:δύο ελλειψοειδείς όγκοι που ονομάζονται Κεφάλι και Σώμα, που συνδέονται με έναν «λαιμό». Στην επιφάνεια υπάρχουν πολλά βαθουλώματα, κοιλώματα και λεκάνες διαφορετικών σχημάτων και μεγεθών. Τα μεγαλύτερα
Μια τακτική λάμψη και μείωση της φωτεινότητας ενός κβάζαρ 9 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά εξηγείται πιο εύκολα από την παρουσία δύο υπερμεγέθων μαύρων τρυπών σε μια πορεία προς τη συγχώνευση. Αν ναι, οι τροχιές τους μειώνονται με ρυθμό που θα πρέπει να οδηγήσει στον συνδυασμό τους σε περίπου 10.00
