Τι παρατηρείτε για τη θερμοκρασία του πλανήτη καθώς γίνονται πιο απομακρυσμένα από τον ήλιο;
* Αντίστροφη τετράγωνη νόμος: Η ποσότητα ηλιακής ακτινοβολίας που λαμβάνει ένας πλανήτης μειώνεται με το τετράγωνο της απόστασης από τον Ήλιο. Αυτό σημαίνει ότι ένας πλανήτης δύο φορές μακριά από τον ήλιο λαμβάνει μόνο το ένα τέταρτο την ποσότητα της ηλιακής ενέργειας.
* Αδύναμο ηλιακό φως: Η ένταση του ηλιακού φωτός εξασθενεί καθώς ταξιδεύει περαιτέρω. Η ενέργεια του ήλιου απλωθεί σε μια μεγαλύτερη περιοχή, με αποτέλεσμα λιγότερη ενέργεια ανά μονάδα επιφάνειας που φτάνει στους πλανήτες μακρύτερα.
* Μειωμένο φαινόμενο θερμοκηπίου: Ενώ ορισμένοι πλανήτες έχουν ατμόσφαιρες που παγιδεύουν τη θερμότητα, το αποτέλεσμα είναι γενικά ασθενέστερο σε μακρινούς πλανήτες λόγω της χαμηλότερης ατμοσφαιρικής πίεσης και των λιγότερων αερίων του θερμοκηπίου.
Παραδείγματα:
* Αφροδίτη: Παρά το γεγονός ότι είναι πιο κοντά στον ήλιο από τη Γη, η Αφροδίτη έχει μια πολύ πυκνή ατμόσφαιρα που παγιδεύει τη θερμότητα, οδηγώντας σε μια καυτή θερμοκρασία επιφάνειας.
* Άρης: Όντας μακρύτερα από τη Γη, ο Άρης λαμβάνει σημαντικά λιγότερη ηλιακή ακτινοβολία και έχει λεπτή ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα εξαιρετικά κρύες θερμοκρασίες.
* Εξωτερικό ηλιακό σύστημα: Πλανήτες όπως ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας απέχουν τόσο μακριά από τον ήλιο που βιώνουν εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες, πολύ κάτω από το πάγωμα.
Εξαιρέσεις:
* Εσωτερική θερμότητα: Μερικοί πλανήτες, όπως ο Δίας και ο Κρόνος, παράγουν τη δική τους εσωτερική θερμότητα μέσω της βαρυτικής πίεσης, η οποία μπορεί να συμβάλει στη συνολική τους θερμοκρασία.
Συνολικά, η απόσταση από τον ήλιο είναι ένας πρωταρχικός παράγοντας που καθορίζει τη θερμοκρασία ενός πλανήτη. Όσο περισσότερο ένας πλανήτης είναι από τον ήλιο, τόσο πιο κρύο τείνει να είναι.
