Τι θα συνέβαινε εάν η μίτωση ήταν το μόνο μέσο κυτταρικής διαίρεσης;
1. Απώλεια γενετικής ποικιλομορφίας:
* Η μίτωση δημιουργεί ακριβή αντίγραφα των κυττάρων. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα κύτταρα θα έχουν τις ίδιες γενετικές πληροφορίες.
* Χωρίς μείωση, μια μορφή κυτταρικής διαίρεσης που παράγει γαμέτες (σπέρμα και κύτταρα αυγών) με το ήμισυ του αριθμού των χρωμοσωμάτων, δεν θα υπήρχε γενετικός ανασυνδυασμός.
* Αυτή η έλλειψη γενετικής ποικιλομορφίας θα καθιστούσε τους οργανισμούς απίστευτα ευάλωτους σε περιβαλλοντικές αλλαγές και ασθένειες.
2. Αδυναμία αναπαραγωγής σεξουαλικά:
* Η μείωση είναι απαραίτητη για τη σεξουαλική αναπαραγωγή.
* Χωρίς μείωση, οι οργανισμοί θα ήταν ανίκανοι για σεξουαλική αναπαραγωγή, βασιζόμενοι αποκλειστικά στην ασεξουαλική αναπαραγωγή (κλωνοποίηση).
* Αυτό θα περιόριζε τη δυνατότητα προσαρμογής σε μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα και θα περιορίζει την εξάπλωση των ευεργετικών μεταλλάξεων.
3. Περιορισμένη χωρητικότητα επισκευής:
* Ορισμένα κύτταρα είναι εξειδικευμένα για επισκευή, όπως τα κύτταρα του δέρματος που αντικαθιστούν συνεχώς τα κατεστραμμένα.
* Χωρίς μείωση, αυτά τα κύτταρα θα εξαντληθούν τελικά το γενετικό υλικό και η ικανότητά τους να επιδιορθώσουν θα ήταν σοβαρά διακυβεύεται.
4. Υπερπληθυσμός:
* Η μίτωση είναι μια πολύ αποτελεσματική διαδικασία κυτταρικής διαίρεσης.
* Χωρίς έναν φυσικό μηχανισμό για τον έλεγχο της κυτταρικής διαίρεσης όπως η απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος), η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη θα οδηγούσε σε υπερπληθυσμό των κυττάρων, ενδεχομένως σχηματίζοντας όγκους και διαταράσσοντας τη λειτουργία των οργάνων.
5. Εξελικτικό αδιέξοδο:
* Η εξέλιξη βασίζεται στη συσσώρευση γενετικής διακύμανσης.
* Χωρίς μείωση, η διαδικασία της φυσικής επιλογής θα παρεμποδίστηκε σημαντικά, οδηγώντας σε έλλειψη προσαρμογής και ενδεχομένως την εξαφάνιση των ειδών.
Συνοπτικά:
Ενώ η μίτωση είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη και την επισκευή, δεν μπορεί να είναι η μόνη μορφή κυτταρικής διαίρεσης. Η μείωση είναι εξίσου σημαντική για τη διατήρηση της γενετικής ποικιλομορφίας, τη δυνατότητα σεξουαλικής αναπαραγωγής και την οδήγηση της εξελικτικής προσαρμογής. Χωρίς αυτό, η ζωή όπως γνωρίζουμε ότι θα ήταν δραστικά διαφορετική και πιθανώς μη βιώσιμη.
