Τι χρειάζονται οι επιστήμονες στην υπόθεση;
1. Παρατήρηση και έρευνα φόντου:
* Παρατηρήσεις: Ένας επιστήμονας αρχίζει παρατηρώντας κάτι στον κόσμο γύρω του. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα φυσικό φαινόμενο, ένα νέο κομμάτι τεχνολογίας ή ακόμα και ένα πρότυπο στα δεδομένα.
* Έρευνα φόντου: Μετά από παρατήρηση, ο επιστήμονας ερευνά τις υπάρχουσες γνώσεις σχετικά με το θέμα. Αυτό τους βοηθά να καταλάβουν τι είναι ήδη γνωστό και να εντοπίσουν τυχόν κενά στην κατανόηση.
2. Μια δοκιμαστική ερώτηση:
* Με βάση την έρευνά τους, ο επιστήμονας διατυπώνει ένα συγκεκριμένο, δοκιμαστό ερώτημα που θέλουν να απαντήσουν. Αυτή η ερώτηση καθοδηγεί την υπόθεσή τους.
3. Μια προσωρινή εξήγηση:
* Η ίδια η υπόθεση είναι μια δοκιμαστική εξήγηση για το παρατηρούμενο φαινόμενο ή την απάντηση στην ερώτηση. Πρόκειται για μια προτεινόμενη εξήγηση που μπορεί να δοκιμαστεί μέσω περαιτέρω διερεύνησης.
4. Προγνωστική δύναμη:
* Μια καλή υπόθεση θα πρέπει να έχει προγνωστική δύναμη. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να προβλέψει τι θα συμβεί εάν η υπόθεση είναι αλήθεια. Για παράδειγμα, "Αν αυξήσω τη θερμοκρασία του νερού, τότε θα βράσει γρηγορότερα". Αυτό επιτρέπει στον επιστήμονα να σχεδιάσει ένα πείραμα για να δοκιμάσει την πρόβλεψη.
5. Παρειδικότητα:
* Μια υπόθεση πρέπει να είναι παραπλανήσιμη . Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είναι δυνατό να σχεδιάσουμε ένα πείραμα που θα μπορούσε ενδεχομένως να αποδείξει την υπόθεση ψευδής. Εάν μια υπόθεση δεν μπορεί να διαψεύεται, δεν είναι επιστημονική υπόθεση.
Συνοπτικά, για να δημιουργηθεί μια υπόθεση, οι επιστήμονες χρειάζονται:
* Παρατηρήσεις και έρευνα φόντου: Να κατανοήσουν το φαινόμενο που ερευνούν.
* Μια συγκεκριμένη, δοκιμαστική ερώτηση: Για να καθοδηγήσουν την έρευνά τους.
* Μια δοκιμαστική εξήγηση: Η ίδια η υπόθεση, η οποία είναι μια προτεινόμενη απάντηση στην ερώτηση.
* Προγνωστική δύναμη: Η ικανότητα πρόβλεψης τι θα συμβεί εάν η υπόθεση είναι αλήθεια.
* Παρειμότητα: Η ικανότητα να είναι δυνητικά αποδεδειγμένη ψευδή.
