Ποιοι οργανισμοί παράγουν υψηλό αριθμό απογόνων;

Πολλοί οργανισμοί παράγουν μεγάλο αριθμό απογόνων, που συχνά αναφέρονται ως "εκλεκτικά" είδη. Αυτή είναι μια στρατηγική για τη μεγιστοποίηση της πιθανότητας τουλάχιστον κάποιων απογόνων που επιβιώνουν σε σκληρά ή απρόβλεπτα περιβάλλοντα. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:

ασπόνδυλα:

* έντομα: Πολλά έντομα όπως μύγες, σκώροι και σκαθάρια βάζουν εκατοντάδες ή ακόμα και χιλιάδες αυγά.

* αχινοί θαλάσσιοι: Αυτά τα ακανθώδη πλάσματα απελευθερώνουν εκατομμύρια αυγά στο νερό.

* Barnacles: Αυτά τα καρκινοειδή απελευθερώνουν εκατομμύρια προνύμφες στο νερό.

ψάρια:

* COD: Το Codfish μπορεί να βάλει εκατομμύρια αυγά.

* ρέγγα: Αυτά τα ψάρια μπορούν να απελευθερώσουν δεκάδες χιλιάδες αυγά.

* σολομός: Ο σολομός βάζει χιλιάδες αυγά στις φωλιές τους.

Φυτά:

* Dandelions: Αυτά τα παραγωγικά ζιζάνια μπορούν να παράγουν χιλιάδες σπόρους.

* χόρτα: Τα χόρτα εξαπλώνονται γρήγορα με την παραγωγή πολλών σπόρων.

* Δέντρα: Τα δέντρα μπορούν να παράγουν έναν τεράστιο αριθμό σπόρων.

Άλλα ζώα:

* βατράχια και φρύδια: Τα αμφίβια μπορούν να βάλουν εκατοντάδες ή χιλιάδες αυγά.

* Φίδια: Τα φίδια μπορούν να βάλουν δεκάδες αυγά σε ένα συμπλέκτη.

* Κουνέλια: Τα κουνέλια είναι γνωστά για την ταχεία αναπαραγωγή τους, παράγοντας πολλαπλούς νεαρούς.

Παράγοντες που επηρεάζουν την παραγωγή υψηλών απογόνων:

* Υψηλό ποσοστό θνησιμότητας: Οι οργανισμοί με υψηλά ποσοστά θνησιμότητας, ειδικά στα αρχικά τους στάδια, συχνά παράγουν μεγάλο αριθμό απογόνων για να εξασφαλίσουν τουλάχιστον κάποιους να επιβιώσουν.

* απρόβλεπτα περιβάλλοντα: Οι διακυμάνσεις των πόρων και των σκληρών συνθηκών καθιστούν την παραγωγή πολλών απογόνων επωφελών.

* Σύντομη διάρκεια ζωής: Τα είδη με σύντομη διάρκεια ζωής τείνουν να έχουν περισσότερους απογόνους για να αντικατασταθούν γρήγορα.

* Έλλειψη γονικής φροντίδας: Τα είδη που δεν επενδύουν πολύ στην αύξηση των νέων τους συχνά παράγουν πολλούς απογόνους για να αντισταθμίσουν.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι δεν είναι επιτυχείς όλα τα είδη με υψηλά ποσοστά παραγωγής απογόνου. Το κλειδί είναι να εξισορροπηθεί ο αριθμός των απογόνων που παράγεται με τους διαθέσιμους πόρους και το ποσοστό επιβίωσης.