Ποια πρέπει να είναι η διαφορά μεταξύ της δομής του ΑΤΡ και του προδρόμου ενός νουκλεοτιδίου στο DNA RNA;
ATP (τριφωσφορική αδενοσίνη)
* ζάχαρη: Ribose (ζάχαρη πέντε άνθρακα)
* Αζωτόνια βάση: Αδενίνη
* φωσφορικές ομάδες: Τρεις φωσφορικές ομάδες που συνδέονται με τη ζάχαρη ριβόζης. Αυτές οι φωσφορικές ομάδες είναι το στοιχείο μεταφοράς ενέργειας του ΑΤΡ.
Πρόδρομα νουκλεοτιδίων σε DNA &RNA
* ζάχαρη:
* DNA: Deoxyribose (ζάχαρη πέντε άνθρακα με ένα λιγότερο άτομο οξυγόνου από τη ριβόζη)
* RNA: Ριζοσζόζης
* αζώτες βάσεις:
* DNA: Η αδενίνη (Α), η θυμίνη (Τ), η γουανίνη (G), η κυτοσίνη (C)
* RNA: Αδενίνη (Α), ουρακίλη (U), γουανίνη (G), κυτοσίνη (C)
* φωσφορικές ομάδες: Μία ομάδα φωσφορικού άλατος που συνδέεται με τη ζάχαρη.
Βασικές διαφορές:
1. Αριθμός φωσφορικών ομάδων: Το ΑΤΡ έχει τρεις φωσφορικές ομάδες, ενώ οι πρόδρομοι νουκλεοτιδίων για το DNA και το RNA έχουν μόνο ένα.
2. ζάχαρη: Το ATP χρησιμοποιεί ριβόζη, ενώ το DNA χρησιμοποιεί deoxyribose. Το RNA χρησιμοποιεί επίσης ριβόζη.
3. Τόσο οι πρόδρομοι ATP όσο και DNA/RNA χρησιμοποιούν αδενίνη (Α) και γουανίνη (G), αλλά το DNA χρησιμοποιεί θυμίνη (Τ) ενώ το RNA χρησιμοποιεί ουρακίλη (U).
Γιατί αυτές οι διαφορές είναι σημαντικές:
* Αποθήκευση ενέργειας: Οι τρεις ομάδες φωσφορικών ATP συνδέονται με δεσμούς υψηλής ενέργειας. Όταν ένας από αυτούς τους δεσμούς είναι σπασμένο, η ενέργεια απελευθερώνεται, καθιστώντας το ATP το αρχικό ενεργειακό νόμισμα των κυττάρων.
* Γενετικές πληροφορίες: Το DNA και το RNA χρησιμοποιούν προδρόμους νουκλεοτιδίων για την αποθήκευση και τη μετάδοση γενετικών πληροφοριών. Η συγκεκριμένη αλληλουχία των βάσεων (Α, Τ, C, G σε DNA, Α, U, C, G στο RNA) υπαγορεύει τον γενετικό κώδικα.
Συνοπτικά: Το ATP είναι ένα εξειδικευμένο μόριο για την αποθήκευση ενέργειας, ενώ τα νουκλεοτίδια DNA και RNA έχουν σχεδιαστεί για τη μεταφορά γενετικών πληροφοριών. Οι διαφορές στον αριθμό των φωσφορικών ομάδων, στον τύπο ζάχαρης και σε ορισμένες αζώτες αντικατοπτρίζουν αυτές τις ξεχωριστές λειτουργίες.
